බ්ලොගීගේ ඩයරිය

බ්ලොගී ඇන්ඩ් ද රොමෑන්ටික් ඩ්‍රීම්....!

2011-05-30T05:00:00.018+05:30

Image Credit: http://www.vampire-diaries.net

බ්ලොගීගෙ ඩයරිය,

හැමදාම අතට අරන් ලියන්න හිතලා ආයේ පැත්තකට විසිකරලා දාලා නිදාගන්නවා. හැබැවටම පහු ගිය අවුරුද්ද දෙක ඇතුලත මම ඉගෙන ගත්තා බොහොම වැදගත් කරුණු තුනක්.

නිදිමත
නින්ද
නිදාගැනීම

මේ නිදිමත ජීවිතේ වෙනස් කරන්න බ්ලොගී හොයා ගත්තා අළුත් යාළුවෙක්. කාලෙන් කාලෙට බ්ලොගීට හැදෙන එක එක උණ විකාර වල ප්‍රථිපලයක් තමා මේ. මේ යාළුවගේ නම ජින්ජර්! එයා හරිම හුරතල් පූසි පැටෙක්. නිකන්ම නිකන් පූසියක් නෙමේ. පර්සියන් පූසියක්! ඤාව් කියන්නෙත් පර්සියන් ක්‍රෙම්ට. අර බයිස්කෝප් ගෝලය සහෝගෙ පියාණන්ගෙ මළගෙදරට සහභාගි වෙන්න ඇවිත් බ්ලොගීගෙ ගෙදර ආපු බ්ලොගර්ස්ලා දෙන්නෙක්ව බියෙන් ත්‍රාසයෙන් තැති ගන්වන්න මගේ මේ පර්සියන් පූස් පැටික්කිට පුළුවන් උනා.. හැක් හැක්! ඒ දෙන්න කවුද කියලා නම් මං කියන්නෑ...

අනේ ඉතින් ටයිට්ල් එකට ගැලපෙන්නෑනේ මේ පූස් කතා.. ඔයාලා හිතනවා ඇති. ඔව් ඒක හැබෑව. ජින්ජර් ගැන ලියනවා නම් තව පෝස්ට් දෙක තුනක්ම ලියන්න පුළුවන්. ඒත් අද ඩයරියේ ලියන්න හිතුවේ මං දැකපු ඉතා රොමෑන්ටික් ප්ලාස්ටික් ඉලාස්ටික් හීනයක් ගැන. බ්ලොගී මේ දවස්වල මනාපෙන් ඉන්නවා ඉතා කඩවසම් හාදයන් දෙන්නෙකුට [දෙන්නෙකුට??????] ඔන්න ඉතින් ඇස් දෙක උඩ තියන් කම්පනා කරන්න ඕනෑ නෑ. මේ දෙන්නා අයියා මල්ලිලා [චිකේ.. වල් කෙල්ල්ල්ලල]

මේ දෙන්නම ආදරේ කරන්නේ එක ගෑණු ළමයෙකුට.. [ඉහි ඉහි කරුමෙට ඒ බ්ලොගී නෙමෙයි]

මේ තමා බ්ලොගි පහු ගිය කාලේ නොකා නොබී නරඹපු The Vampire Diaries නොහොත් පිසාච දිනපොත නාටකේ. අනේ ඒකෙ ඉන්න හාදයෝ දෙන්නම මාරම රස්නෙයි. හික්! හික්! [බ්ලොගී හරි මනාපයි නොවැ ඔය වැම්පයර් හාදයන්ට] අනේ මේ අපේ බ්ලොගි ලියන වැම්පයර් මල්ලි එහෙම තරහා ගන්න එපා හොඳේ.. ඉතින් දැන් එඩ්වඩ් කලන්ව අමතක කරන්න කාලෙ හරි.

ඉතින් මේ දෙන්නා හැමවෙලේම බ්ලොගීගෙ හිතේ හොල්මන් කරනවා. කන්න ගියත් බොන්න ගියත් නාන්න ගියත් ටීවි බැලුවත් දෙන්නා දෙපැත්තෙ. ඉතින් මෙහෙම තදින්ම උණ හැදිලා ඉන්න දවසක බ්ලොගි රෑ නින්දට ගියා කියමුකො. ඔන්න ඉතින් හැරි හැරි ඉදලා ටිකකින් නිදි දෙව් දුව අඬගහනවා බ්ලොගීට. ඒ මර හොල්මනත් රෑ 12 පහු උනාට පස්සේ තමා බ්ලොගීට අඬගහන්නෙ.. ඉතින් බ්ලොගීත් බෑ නොකියා නිදි දෙව්දුව සොයා ගියා.

දැන් යක්කු ගස් නැඟලා බහින වෙලාවට ඇති. විදුලි කොටනවා හරිම සැරේට.. මහ වැස්ස තදින්ම.. සීතල ඇටමිදුලු ගල් කරවන තරමට.. එක පාරම උණුසුම් හුස්මක් මගේ මූණට වැටුනා. හැරිලා බැලුවාහම අම්මෙ Damon Salvatore බ්ලොගීගෙ ඇස් ඉස්සරහ. මෙච්චර කල් ලැපීගෙ ස්ක්‍රීන් එක හරහා දැකපු බ්ලොගීව පිස්සු වට්ටපු Damon Salvatore දැන් බ්ලොගී ඉස්සරහම හිටගෙන.. ඉතින් මේ හාදයා ඒ අත් දෙක බ්ලොගීගෙ මූණ තද කරලා අල්ල ගත්තා. ඒ අත්ලෙ පහස හරියට පුළුන් වගේ සුමුදුයි... මගේ අම්මෝ මොකද්ද මේ වෙන්න යන්නේ.. ටිකෙන් ටික ඒ මූණ බ්ලොගීගෙ මූණට ලංවෙනවා.. ඩිග් ඩිග් ඩිග්.. හදවත ගැහෙන සද්දෙ කන අද්දරම ඇහෙනවා.. මේ වැම්පයර් හාදයගේ මූණ කොයි තරම් ලංවෙලාද කියනවා නං බ්ලොගීට හචිමකුත් යන්නයි යන්නේ.. ඒත් මේ අවස්ථාව කරුමක්කාර හචිමක් නිසා නාස්ති කරගන්න පුළුවන්ද? බ්ලොගී වෙර දාල හචිම යටපත් කරගත්තා..

Image Credit: http://goo.gl/EgjUs

ඔව් ඒ අවස්ථාව උදා උනා.. ලෝකෙ ඉන්න සරාගීම පුද්ගලයා බ්ලොගීට හාද්දක් දෙනවා.. මේක වෙන්න පුළුවන් දෙයක්ද?

ඒත් ....... මහා හයියෙන් අකුණක් ගැහුවා.. බ්ලොගී ඒ උණුසුම් දෙතොල් වලින් මෑත් වෙලා ඇස් ඇරලා බැලුවා. ඩේමන් මොනා හරි කියන්න හදනවා.

ඔව් කියන්න ඩේමන් කියන්න.. බ්ලොගීට ආදරෙයි කියලා කියන්න ඩේමන්!! එතකොටම ඩේමන් ඒ ලස්සන දෙතොල් මෑත් කරලා මෙහෙම කිව්වා..

"ඤාව්ව්ව්ව්"

මොකක්!

යෑ........................ක්!! ඊඊඊඊඊඊඊඊඊඊඊඊඊඉවුවුවුවුවුව!! ඊඊඊඊඊඊඊඊඊඊඊයායායායායා!!

චිප්!! දුප්!!

දුවපිය ජින්ජර්!!

[අවවාදයයි - රාත්‍රියේ නින්දට යෑමට පෙර අනාවාර්යෙන් දත් මදින්න]

බ්ලොගී ගැන නම් නෙමෙයි ඕං !!

2011-01-27T22:00:00.001+05:30

හැමදාම බ්ලොගීට වෙන අලකලංචි ලියන එකේ අද බ්ලොගීට හිතුනා වෙනස් දෙයක් ලියන්න. මේක ලියන්න ඕන කියලා බ්ලොගීට හිතුනේ බ්ලොගිගේ අයියා මේ දැන් ටිකකට කලින් ස්කයිප්පුවේ චැට් කර කර හිටපු වෙලාවක මේ සිද්ධිය මතක් කරලා හිනා වෙච්ච නිසා. බ්ලොගී මහගෙදර හිටපු කාලේ එහේ හිටපු ලොකු අම්මගේ පුතෙක් බ්‍රොයිලර් චිකන් ෆාම් එකක් කලා. මේ ෆාම් එක මහා පරිමාණයෙන් කරපු නිසාවෙන් මේ අයිය එයාගෙම මල්ලිලයි බ්ලොගීගේ අයියයි එක්ක ගෙවල් ලග මල්ලිලා රොත්තකුත් ෆාම් එකේ ස්ටාෆ් එකට බඳවගෙනයි හිටියේ. හවස් කරේ වෙද්දි හම්බවෙන ගතමන්ට් එක නිසා මේ කොල්ලො කුරුට්ටෝ ටිකත් බොහොම උනන්දුවෙන් ෆාම් එකේ වැ‍ඩ වලට සම්බන්ධ උනා. ඔය එක එක චරිත ගැන වෙන වෙනම ලියනවා නම් බ්ලොගියට තව සතියක්ම බ්ලොග් ලියතෑකි.

ඉතින් අද බ්ලොගීගේ කතාවේ ප්‍රධාන චරිතේ වෙන්නේ මේ මල්ලිලා රොත්තේ හිටපු එක මල්ලි කෙනෙක්.

එයාගේ නම චන්ඩෝ........ ඇයි දන්නවද එයාට එහෙම කියන්නේ....... මොකද ඒක තමා එයාගේ නම.. හැකැස්ස්ස්!!!! ‍ඉතින් මෙයා ඈතින් බ්ලොගියගේ නෑදෑයොත් වෙනවා. චරිතේ ගැන කියනවනම් මෙයා තමා චාබේ ආච්චිගේ ලොකුම හතුරා. මල් පැළ පොඩි කරන නිසා, ජම්බු ගහට පේර ගහට නිවනක් නැති නිසා බ්ලොගීගේ ආත්තම්මාගෙන් චන්ඩෝ හැමවෙලේම බැනුම් අහනවා. ඉඳලා හිටලා හොඳට ගුටිත් කනවා...

ඉතින් ඔන්න එක දවසක් ෆාම් එකේ හිටපු බ්‍රොයිලර් චික්කු ටික ලොරි තඩියක නැඟලා ගියාට පස්සේ ෆාම් එක සුද්ද කරන්න මේ චන්ඩෝ මල්ලි ඇතුළු ඉතුරු කුරුට්ටෝ ටික ෆාම් එකට ගොඩ වැදුනා. ෆාම් එකේ වහලේ පරාල වල ගැට ගහපු වයර් වලින් තමයි කුකුලන්ට කෑම සහ වතුර දාන භාජන එල්ලලා තියෙන්නේ... ඉතින් මේ කියන දවසේ කුකුලෝ ටික නැති නිසා ඒ වයර් ටික කෑම භාජන නැතුව නිදහසේ පොළව මට්ටමට එල්ලිලා තිබුනා. (මෙතනින් බලා ගන්න)

ඒ අතරම ඔයාලා දන්නවා ඇති මේ ජාතියේ ෆාම් වල බිම ඇතිරුම විදියට දහයියා පාවිච්චි වෙනවා. ඉතින් ඔය වැඩේට ගෙනාපු දහයියා මිටි වගයකුත් පැත්තක ගොඩ ගහලා තිබුනා. ෆාම් එක සුද්ද කරන අතරම මේ මල්ලිලාගේ දඟ වැඩ වලටත් ඉඩක් ලැබුනා. ඔය අතර අපේ කතා නායක චන්ඩෝ මල්ලි මොකද කරේ දහයියා මිටි උඩට නැගලා අර වයර් එකක එල්ලිලා ටාසන් වගේ පැද්දෙනවා අනික් බිත්තිය පැත්තට. ඊට පස්සේ ආයෙත් අර වයර් එකක් බෙල්ලේ ඔතාගෙන " මම මැරෙන්න යනවා, මම මැරෙන්න යනවා " කියලා කෑ ගහනවා. ඒ අතර කට්ටියටම කැඳවීමක් ලැබුනා හවස තේ පානයට එන්න කියලා. කර කර හිටපු වැඩ ඔක්කොම නවත්තපු අයියලා මල්ලිලා ටික කුස්සිය පැත්තට ඇදුනා. ඔහොම තේ බිබී ඉන්න අතරේ චන්ඩෝ මල්ලි එතන නැති නිසාත් ෆාම් එක පැත්තෙන් ඇහිච්ච අමුතු සද්දයක් නිසාත් සතාගෙ හැටි දන්න ඔක්කොම ‍ෆාම් එක පැත්තට දිව්වා.
“අපොයි දෙයියනේ”

මම මැරෙනවා කිය කිය හිටපු චන්ඩෝ මල්ලි ඇත්තටම වයර් එකෙන් බෙල්ල වටේ තොණ්ඩුවක් දාලා පැද්දෙනවා. සිය දිවි නසා ගන්න බෙල්ල වැල දාගත්තා වගේම. ඒ මදිවට අත පය විසි කර කර තොණ්ඩුව ගලව ගන්න දඟලනවා. අතපය පණ නැතිව බලාගෙන හිටපු ඔක්කොටම එක මොහොතකදි සිහිය ඇවිත් දුවලා ගිහින් අර එල්ලිලා හිටි අසරණයව වඩාගෙන වයර් එක කපලා බිමට ගත්තා..

හැමෝගෙන්ම හොඳට ලුණු ඇඹුල් ඇතිව අහ ගත්තු චන්ඩෝ මල්ලිගෙන් පස්සේ දැන ගත්තු විදියට නම් සිද්ධිය මේකයි. බෙල්ලට තොණ්ඩුව දාගෙන හිටිය මේ මනුස්සයාට තේ‍ බොන්න කතා කරපු වෙලේ අර තොණ්ඩුව ලිහා ගන්න බැරි වෙලා. ඒක ලිහ ලිහා ඉන්න කොටම දහයියා මිටි ටික පෙරළිලා ගිහින් මේකාව එල්ලුම් ගහේ යවලා. එදා අපි කොච්චර බය උනත් අද නම් ඒ සිද්ධිය මතක් වෙද්දි මැරෙන්න හිනා. එදා කාටහරි සැක හිතිලා ගිහින් නොබැලුවා නම් මට දෙවනි සිද්ධිය ලියන්න චන්ඩෝ මල්ලි අද මේ ලෝකෙ නෑ.

ලැපී පීරලා හෙව්වත් චන්ඩොගේ ෆොටෝ එකක් හොයා ගන්න බැරි උනා. මෙන්න බුකියෙන් හොයා ගත්ත පොටෝ කෑල්ලක්!!!

බ්ලොගී දුටු වෙඩිම හෙවත් පැංචිගේ මඟුල සහ තවත් කතා…….!

2011-01-10T08:00:00.006+05:30

ජනවාරි 1 – තවත් එක අවුරුද්දක්! ඉස්සර කොම්පැණියෙ නම් පළවෙණිදට නිවාඩු. ඒත් දැන් ඔපිසියේ ඒවා බෑ. ඒ හන්දාම උදේ පාන්දර 7.30ට නැඟිටලා බැරි මරගාතේ වැඩට යන්න ලෑස්ති උනා. මොන කරුමකට නිදි මැරුවද කියලා හිතුනා කලින් දවසේ රෑ. යන්තම් 12 වෙනකල් ඉඳලා පැත්තක නිදාගෙන හිටිය අම්මට සුභ අලුත් අවුරුද්දක් කියලා හාද්දක් දුන්නම අම්මා චටස් ගාලා මගේ කම්මුලට තැලුවේ මදුරුවෙක් කනට කොඳුරනව කියලා හිතලද කොහෙද. අවුරුද්දම සුභයි. හෙට උදේම මට කොස්සෙන් තලා ගන්න ඕන කියලා හිතාගෙන මාත් අනික් අතට හැරිලා නිදා ගත්තා.

ජනවාරි 2 – මේ අවුරුද්දේ ඉඳන් අනුගමනය කල යුතු හොඳ පුරුදු කියලා මම හදා ගත්තු ලැයිස්තුව නැති වෙලා. අනේ වාසනාවන්. කාටද පුළුවන් උදේම නැඟිටලා යෝගා කරලා රෑට දත් මැදලා නිදා ගන්න. ඔන්න ඔහේ මේ අවුරුද්දත් පරණ විදියටම ඉඳලා දානවා..

ජනවාරි 3 – සුපුරුදු ලෙස වැඩට යනකොට විනාඩි 15ක් පරක්කුයි.. ඇති යන්තම් මම පරණ විදියටම හුරු වෙනවා ටිකෙන් ටික.

ජනවාරි 4 – වැස්ස වැස්ස වැස්ස. උදේ නැඟිටින කොටත් වැඩට යද්දිත් වැඩඇරිලා ගෙද එද්දිත් රෑට නිදාගනිද්දිත් වැස්ස. පොඩි කාලෙනම් පරිසර පාඩමට අපට කියලා දුන්නේ ගස් කැපුවම වැස්ස නැති වෙලා නියඟ ඇති වෙනවා කියලා. මොන මෝඩ කතාවක්ද? බලන් ඉද්දි මිනිස්සු ගස් කපලා පොලව සමතලා කරනවා දවසින් දවස. මේ වහින්නේ යස අගේට. අනේ මන්දා දැන්වත් මේ විෂය නිර්දේශ මාරු කරා නම් හොඳයි.

ජනවාරි 5 – හෙට පැංචිගේ මඟුලෙ යන්නත් ඕනා. මඟුලකට යනවා කියන්නෙත් දැන් කාලේ මඟුලක් කරනවා තරම්ම බැරෑරුම් වැඩක්. ඇඳුම් කැඩුම් සෙරෙප්පු බෙරෙප්පු අතපයට කනකර තෑගිබෝග යානවාහන කොච්චර වියහියදම්ද අප්පා..
හැබැයි ඔය බරෙන් බාගයක් නිදහස් කරන්න පුළුවන් ක්‍රමයකුත් මං හොයා ගත්තා.
ඕං බලන්න කෝ..
ඇඳුම් ~~කැඩුම්~~ සෙරෙප්පු ~~බෙරෙප්පු~~ අතපයට කනකර තෑගි~~බෝග~~ ~~යාන~~වාහන කොච්චර විය~~හිය~~දම්ද ? ඔය බලන්නකො ඉතින්. කොච්චර දේවල් අඩුකරගත්තද මම! හරිම සිම්පල් ප්ලෑනක්!!

ජනවාරි 6 – යංතම් දවස් ගානක් තිස්සේ ඉඳලා ලෑස්ති වෙච්චි දවස උදා උනා. මහා පාන්දර 9ට මායි ඔපිසියේ තව මිතුරියකුත් එක්ක බදුළු පුරවරේට ගියා. බියුටි කචල් ඇන්ටි කෙනෙක් ගාවට ගිහින් ඇස්බැමි උගුල්ල ගත්තා ජීවිතේ පලවෙනි වතාවට. බ්ලොගීගේ උගුල්ලපු නැති තඩි ඇස්බැමි නිසා බ්ලොගීට පැංචි නමකුත් දාලා තිබුනා grizzly bear කියලා. ඉතින් පැංචිගේ මඟුල අස්සේ දෙනෝ දාහක් ඉස්සරහ පැංචි බ්ලොගීට ඔය නමෙන් කතා කරොත්වත් කියලා තමා බ්ලොගී බියුටි කචල් ඇන්ටිඅක්ක කෙනෙක් ගාවට ගියේ. ඇන්ටිඅක්කත් නූල් කෑල්ලක් ඇහි බැමේ අඹරවලා වැඩේ කරන්න පටන් ගත්තා. බුජු හප්පේ… ඒ වගේ වේදනාවක් නම් මේ ලෝකෙ සත්වයෙක්ට එන්න එපා කියලා බ්ලොගී හිත යටින් ප්‍රාර්ථනා කරන ගමන් දත් මිටි කාගෙන බියුටි ඇන්ටිට ඇස්බැමි උගුල්ලන්ට ඉඩ ඇරියා.. දැන් බ්ලොගීගේ ඇස් වලින් දිගට හරහට කඳුළු බේරෙනවා. කඳුළු බේරෙද්දි ඒ වැඩේ කරන්න අපහසු නිසා බ්ලොගී ඇන්ටි අක්කගෙන් ටිෂු කෑල්ලක් ඉල්ලුවා. කඳුළු පිහදාන්නවත් වෙලාවක් නැති නිසා වේදනාව ඉවසගන්න බැරිව බ්ලොගී ටිෂු කෑල්ල ගුලිකරලා හපාගත්තා. මහ අජූත සුවඳක් එක්ක ලුණු මිශ්‍ර කුප්පමේනියා රසක් ඒ ටිෂු කෑල්ලෙන් බ්ලොගීට දැනුනා. හර්බල් ටිෂු එකක් වෙන්ට ඇති. ඇස් අරින්න බැරි හන්දා බ්ලොගී හිතුවා. ඇස් ඇරලා බලද්දි බ්ලොගිත් දේදුනු වන් ඇස් බැමි යුවලක හිමිකාරියක් වෙලා. වින්ද වේදනාව කොහෙන් ගියාද දන්නෑ. බ්ලොගී ඇස් බැමි නටවලා කණ්නාඩියෙන් බලන් ඉඳ්දි ඇන්ටි අක්කා කියපි “නංගි මගේ ලේන්සුව දෙනවද” කියලා. හත්වලාමයි! බ්ලොගී මෙච්චර වෙලා හපාගෙන ඉඳලා තියෙන්නේ ඇන්ටි අක්කගේ හොටු ලේන්සුව.

හදිසියේ ඇති වෙච්ච ඔක්කාර තත්වයට කට අතින් වහගෙන බාත්රෑම් එකට දුවද්දි

“ආනේ සුභ ආරංචියක් වත්ද?” ඇන්ටි අක්ක මගේ යාළුවාගෙන් අහපි..

ජනවාරි 07 – ඊයේ මුළු දවසම පැංචි‍ගේ මංගල්ලෙටම හරි. ගොඩාක් කට්ටිය හිටියත් දැක ප්‍රිය උපදවන්න පුළුවන් ජාතියේ කවුරුත් නොහිටි එකයි මටයි මගේ යාළුවටයි තිබුන දුක. කාලෙකින් පරණ කොම්පැණියේ යාළුවෝ ටිකත් එක්ක විනෝදෙන් හිටියා. ඒ අස්සේ පැංචිගෙත් මගෙත් හොඳම යාළුවෙකුත් හිටියා. ඉතින් කෑම වෙලාව ලං වෙලා ඒ අක්කා මාවත් ඇදගෙන බුෆේ මේසේ ගාවට දිව්වා.

අනේ මාත් එක්ක මේ කේක් ටික බෙදපං නංගි

අනේ ඉතින් ඒ ඉල්ලීම අහක දාන්න බැරි හන්දා මාත් බත් බෙදාගෙන එන ඈයන්ට පනාව දාගෙන කේක් බෙදුවා. මිනිස්සු උඩින් කොයි විදියට හිටියත් එයාලගේ ඇතුලාන්තය කොයි වගේද කියලා දැන ගන්න තිබුන හොඳ විදියක් තමා කෑම මේසෙ. පිළිවෙලට කෑම ටික බෙදාගෙන එන පෝළිම ඉවර වෙන්නේ කේක් බෙදන තැනින්. එතනම තියෙනවා පපඩම් දීසිය. දන්නවනේ ඉතින් මඟුල් ගෙවල් වල පපඩම්. හෙන ලොකුයිනේ ඉතින්. පපඩම් පිගානෙටත් කවුද තේ හැන්දක් තියලා. අනේ අර පෝලිමේ එන එක එක්කෙනා අර තේ හැන්දෙන් පපඩම් බෙදාගන්න කරන උත්සහය දැකලා බ්ලොගීට හතර හිනා. සමහරු නම් ඉතින් මොලේ ඇතිව පපඩම අතෙන් බෙදාගෙන ගියා. පපඩම තේ හැන්දට අලයින් කරගෙන පිඟානට ගේන ටිකට හුළගක් ඇවිත් පපඩම පිඟානට වැටෙනවා. හහ්! ඒත් සුද්දා කියලා තියෙන්නේ ට්‍රයි ඇන්ඩ් ට්‍රයි කියලලුනේ…

ජනවාරි 08 – අද බ්ලොගීගේ නිවාඩුව… ලියන්ට ඇත්තේ එකම දෙයයි..
නින්ද තරම් මිනිසා සුවපත් කරන දෙයක් මෙලොවෙහි තවත් ඇත්ද?

කියන්නට වචන නැත…

2010-09-09T11:39:00.001+05:30

මම මේක අද කිව්වට කමක් නෑ කියලයි හිතෙන්නේ ..ඊයේ මගේ උපන් දිනේ ..

හරියටම රෑ දොළහට කිහිප දෙනෙක් කතා කරලා සුභ පැතුවා.. ඊට පස්සේ ලස්සන ඊමේල් කිහිපයකින් සමහරු සුභපතලා තිබුනා.. උදේම මගේ ආදරණීය (~~නැන්ද~~)අම්මා‍ගෙන් සුභ පැතුමක්.. SMS වලින් තවත් කිහිප දෙනෙක්.. ඔෆිස් එකට ආවම ආයෙත් සුභ පැතුම්.. ආයෙත් ටිකකින් අම්මයි අයියයි කතා කරලා සුභ පැතුවා . ඉතිං යන්තම් උදේ 10 වෙද්දි මගේ හිත පිරිලා තිබුනේ.. දැන් ඔක්කොම හරි.. මගේ හිත කිව්වා.. ඊට පස්සේ ගූග්ල් Buzz එකට ගියාම එතන කිහිප දෙනෙකුට වැඩේ මාට්ටු වෙලා කියලා මට තේරුනා.. එයාලා කොහොමද දැන ගත්තේ කියන එක මට ප්‍රශ්නයක් වෙලයි තිබුනේ.. ඉතින් ඊයේ දවස ඔහොම ගෙවුනයි කියමුකෝ…

අද උදේ පණිවිඩයක් ආවා වහාම ඊමේල් චෙක් කරන්න කියලා …. බැලින්නම් මෙන්න බොලේ හොඳම උපන්දින තෑග්ග එතන..

ප්‍රශ්නේ වෙලා තියෙන්නේ ‍කාර්ඩ් එක ඊයෙම මට ඩිලිවර් වෙන්න තිබුනට වැඩේ වෙලා නෑ… ඉතින් ඒක අද උදේ තමා මට ලැබුනේ.. ඒ නිසා මට ඊයේ ඔයාලාගේ කාඩ් එක දකින්න බැරි උනා.. අද උදේ තමයි දැක්කේ..

ඉතින් මේ සටහන හරිම හදිස්සියේ දාන්නේ මගේ Greeting Card එකේ සයින් කරලා තිබුන හා ඉහත සඳහන් එකේක ක්‍රම වලින් මට සුභ පතපු හැමෝටම කරන ස්තූතියක් විදියට.. ඇත්තටම මගේ මුළු හිතම පිරිලා ගියේ මේ කාර්ඩ් එක දැක්කට පස්සේ…… ඉතින් යාළුවනේ මගේ උපන්දිනය වෙනුවෙන් ඔයාලගේ කාලයෙන් විනාඩියක් වෙන් කරලා මට සුබ පැතුමක් එක් කරපු ආදරණීය ඔයාලා ඔක්කෝටම බොහොම බොහොම ස්තූතියි..

කණිශ්ක , සූ අක්කා, කණියා, රචියා, ලිෂා , ප්‍රියන්ත අයියා, පැංචි, වාසල අයියා, මලි, deeps, මරණේ , තිස්ස අයියා, පහන් , ගෝලයා හෙවත් උමේෂ් , රොයිලි අයියා, Ansh Lucky, බුද්ධික අයියා, හර්ෂන , ගයාන් කණිෂ්ක , ආගන්තුකයා, පුතා, ශාකු මල්ලි, දුකා අයියා, බින්කු මල්ලි, නිශාචරයා, පැන්ඩා , ‍ධනික , බයිස්කෝප් ටීම් එක එක්ක ඉන්දික සර්, උපුල් සර්, නරේෂ්, ශෂී, කසුන් අයියා, අපේ නගා, කිත්සිරි අයියා, විශ්නි, ශේන් මොර්ටර්ස් සහ හැම සැරේම මේ වගේ සප්‍රයිස් එකක් දෙන මගේ ආද‍රණීය ආදරේට ආයෙමත් ස්තූතියි.. නම නොකියවුන කවුරු හරි ඉන්නවනම් මට සමාවෙන්න..

පැංචි මට වෙලාවට වැඩ කරන පුරුද්ද ඇති කරගන්න ලස්සනම ලස්සන පුංචි අත් ඔරලෝසුවක් තෑගි දුන්නා. ඔයාටත් බොහොම ස්තූතියි පැංචි.. ළඟදීම සර්ප්‍රයිස් එකක් බලා‍පොරොත්තු වන්න…

හදිසියේම ටයිප් කරපු නිසා වැරදි ඇති… සමාවෙන්න ඕන කස්ටියම.

බ්ලොගී ද ඉන්වෙස්ටිගේටර්ර්ර්ර්!!! | පාර්ට් ත්‍රී!..

2010-09-04T21:44:00.001+05:30

වෙනදටත් යුනිෆෝම් එක මාරු නොකර කෑම කාමරේට ගියත් අද නම් එහෙම ගියේ බඩගින්නකට නෙමෙයි.. ගැන්සියටම ඉවසිල්ලක් නෑ අයිස්ක්‍රීම් මට්ටම චෙක් කරලා බලන කල්.

බත් කන්න කලින් අයිස්ක්‍රීම එක ගන්නත් බැ නොවැ.. කාට හරි සැක හිතුනොත් කියලා හිතලා කස්ටියම තීරණය කලා ඔය හිටිය වගේම බත් එක කනකලුත් ඉමුයි කියලා. කෑම කාමරේට ගිය බ්ලොගී කෑම පිඟන් ටික වහල තිබ්බ පත්තර කොලේ ඉස්සුවා..

මේ මොකද්ද මේ……

පොල් සම්බෝලයි බතුයි.. යකඩෝ උදෙත් ඔය ටිකමයි. ළමයි හැමොගෙම මූණු නිකන් වංගෙඩියේ කොටපු ගොරක මද වගේ වෙලා.. ඉස්කෝලේ ගියාම ආයේ කට්ටියම එන්නේ ඉතින් කුස්සියේ අක්කවත් එක කටකට ගිලින්න පුළුවන් සයිස් එකේ.( ඕඈ……ක්!!) වෙනද නොවෙන සීන් එකක් නිසා ගැන්සියේ අට දෙනාම කුස්සියේ අරෙහෙ මෙහෙ කැරකි කැරකි හිටියා ළමයි ඔක්කොම කෑම පිඟන් අරන් කෑම කාමරේට යනකල්.. අන්තිම ළමයත් ගිය විගහින්ම කුස්සියේ තඩි දොර වහපු ගැන්සිය සිං ගාලා ෆ්‍රිජ් එක ගාවට ඇදුනා. අයිස්ක්‍රීම් එක අතට ගත්ත බ්ලොගී හිමීට පියන අයින් කරා.. හෆ්‍ෆා අදත් දීලානේ ෂොට් එක.. සළකුණට අඟල් තුන් කාලක් විතර පහළට හැන්දක් ගමන් කරලා තියෙන වගේ අපට නෙමේ ඕන කුක්කු බබෙක්ට තේරෙනවා. දැන් දැන ගන්න ඕන බැරල් අම්මණ්ඩිලාගේ තත්වේ.

“ චටස්! පටස්” අපි ඔක්කොමලා පහ වැඩි කිරීම අට = 40ක් දාගත්තා…

ඊළඟට සැට් එකම අක්කලාගේ කාමරේ දොරට තට්ටු කරා.. මේ වෙලාව සාමාන්‍යයෙන් අක්කලා ලී මෝල ආරම්භ කරන වෙලාව.. ඒත් අද සද්දයක් බද්දයක් නෑ… ආනේ. අපේ එකෙක් කෑ ගැහුවා “ අද එක්කෙනෙක් ගෙදර යන දවස නේ”

“අප්පට බොල ඔව්නේ…!” අද මහ අම්මණ්ඩිගේ ඩේ ඕෆ් එක ෂී…කේ”.. සැට් එකටම මාර අප්සට් දැන්.. ඒත් කෝ අනිකා පේන්න නෑනේ.. අපේ අනිත් බැරල් අම්මණ්ඩි හිටියේ මේ ළඟපාතමයි. එයානම් පවුල් පන්සල් වෙලා එක් පුතණ්ඩියෙකුට අම්ම කෙනෙක් වෙලා හිටියේ.. අනිකා නැතත් මෙයා ඉන්නම එපැයි. හොස්ටල් එක පුරාම හොයලා බැලුවත් ඒ අම්මණ්ඩිව හොයා ගන්න බැරි උනා.. බැරිම තැන අපි මොකද කරේ හොස්ටල් එකේම ඉන්නවා වැඩිය කතා බතා නැති අහින්සක වගේ ඉඳගෙන දිය යටින් ගිනි බෝල ගෙනියන බැරල් අම්මණ්ඩිලාගේ ගොට්ටක්.. බ්ලොගී ඇන්ඩ් ගැන්සියේ හොර වැඩ සියල්ල අක්කලට මාට්ටු කරලා දෙන්නේ මේ ඩයල් එක .. ඉතින් බ්ලොගී ඇන්ඩ් ගැන්සිය මෙයාව තැනේ තියලයි තිබ්බේ. ඒත් එදා කරන්නම දෙයක් නැති පාර බ්ලොගියා අර ළමයට කතා කරා.

බ්ලොගී - ඒයි! කෝ කුස්සියේ අක්කලා….

ගොට්ට - ආ අක්කි! මං කියන්න හිටියේ පණිවිඩයක්! අපේ ඥාණා අක්කා නම් ගෙදර ගියා.. ලතා අක්කට හදිසියේම ගෙදර යන්න උනා. එයාගේ මහත්තයටයි පුතාටයි හොඳටම අසනීප වෙලා අද දවල්. ඉස්පිරිතාලේ නවත්තන්නත් වෙයිලු. අද එන්නේ වෙන්නෑ කියලා අක්කලාට රෑට කෑම මොනව හරි හදාගන්න කිව්වා…

බ්ලොගී – යකෝ … හරි වැඩක් නේ. අපි ඇයි උයන්නේ. අරයගේ මහත්තයටයි පුතාටයි මක් වෙලාද..

ගොට්ට – දන්නෑ. හරියට කිව්වේ නෑ.. ලතා අක්කා පන්තියට ඇවිත් මට කියලා ගියේ හදිසියේ.. මහත්තයයි පුතයි ආවලු උදේ මෙහේ.. ඒ ඇවිත් ඉඳලා දවල් වෙද්දි දෙන්නටම අසනීප උනාලු.. බඩේ අමාරුවක්ද කොහෙද කියලා තමයි කිව්වේ… ඉස්පිරිතාලේ ගෙනිච්චාම නවත්තන්න කිව්වලු……

හෆ්‍ෆට සිරි.. තේරුනාද සීන් එක.. බැරල් අම්මණ්ඩිලට විද්ද ඊතලේ වැදිලා තියෙන්නේ මහත්තයටයි පුතාටයි.. අනේ අසරණයෝ දෙන්න. අම්මණ්ඩි කැත නැතුව මහත්තයටයි පුතාටයි අපේ අයිස්ක්‍රීම් එකෙන් අරං තමා කවලා තියෙන්නේ…ඒත් හොඳම සීන් එක ඒක නෙමේ.. අර රෑට උයන්න වෙන්නේ හොස්ටල් එකේ අක්කලා සෙට් එක නොහොත් බ්ලොගී ඇන්ඩ් ගැන්සිය.. ඉහි ඉහි.. ළමයි හතලියකට උයන්න. මරන්න ගෙනි යන සත්තු රුළ වගේ බ්ලොගී ඇන්ඩ් ගැන්සිය කුස්සියට ඇදුනා.. දැන් උයපන්කෝ රෑට.. හැමෝගෙම හිත ඩිගි ගානවා..එක් එකාගේ හිත්වල එක එක සිතුවිලි හොල්මන් කරනවා..

දැන් ඉස්පිත්තාලේ ඩොක්ටර් ලෙඩ්ඩුන්ව චෙක් කරයි..

ලෙඩේට හේතුව හොයා ගනී..

කාපු කෑම අහයි..

අයිස්ක්‍රීම් කියයි…

අයිස්ක්‍රීම් වලට බඩයන්නේ කොහොමද..

අයිස්ක්‍රීම් එක ඉස්පිත්තාලෙට ගෙනියලා චෙක් කරයි ..

ඒකට දාපු බෙහෙත් අහුවෙයි. ..

කවුද දැම්මේ ….

අනේ අපොයි අපි ඉවරායි… !!!

කට්ටිම සද්ද නැතුව උයනවා.. එකෙක් හොට බිම ඇනගෙන හාල් ගරනවා.. තව එකෙක් කට ඇද කරගෙන ලූණු කපනවා. කාගෙත් සද්දයක් නෑ.. මේ වැඩේ හරියන්නැති නිසා බ්ලොගී ඉස්සෙල්ලාම නිහඬතාවය බින්දා.. දැන් මොකද කරන්නේ..? ඔන්න අර කුමන්ත්‍රණේ දාපු දවසේ වගේම එක එකා එක එක අදහස් දානවා.. කුස්සියේ හිටියේ අපි ටික විතරයි.. දැන් මේක ලීක් උනොත් මල විනාශක් වෙන්නේ.. ඔක්කොමලාට ගෙදර යන්නයි වෙන්නේ කවුරු හරි මේක දැනගත්තොත්.. ඒ නිසා අපි ඇග්රිමන්ට් එකකට ආවා.. කවදා හරි අපි A\L ලියලා මේ හොස්ටල් එකෙන් යනකල් මේක රහසක්.. කාටවත් කියනවා තබා අපි අපි වත් ආයේ මේ ගැන කතා කරන්න බෑ.. මේක කවුරු හරි කාට හරි කිව්වොත් ඒකිට අළුහම් හැදියං ( බ්ලොගී ඇන්ඩ් ගැන්සිය ඒ කාලේ බයම ඔය ලෙඩේට. ඒ නිසා මොන ෆිට් එක තිබ්බත් අපි අපි අතර ඇඳුම් තුවා වගේ දේවල් හුවමාරු කර ගත්තේම නෑ) හොරි හැදිලා කසලාම මැරියං. ඒ තව එකෙක්ගේ ශාපය.. අපි මේ රහස කාටවත් කියන්නේ නෑ නෑ මයි.. අපි ඔක්කොම අත් එකට තියලා දිවුරුවා….. අයිස්ක්‍රීම් එක ෆ්‍රීජ් එකෙන් ගත්ත බ්ලොගී බාල්දියක් අස්සේ ඒක හංගගෙන වැසිකිළියට ගිහින් ඔක්කොම අයිස්ක්‍රීම් ටික වැසිකිලි වලට දාලා ෆ්ලෂ් කරා.. අයිස්ක්‍රීම් භාජනේ ඇඳ යට කොනකට තල්ලු කරා….

කට්ටිම උයලා ඉවර වෙද්දි හොඳටම හෙම්බත් වෙලා.. පා..න් කියා ගන්නත් බැරුව ගිහින් ඇඳට වැටුනා….

ප.ලි – මේ සිද්දිය ගැන අදටත් බ්ලොගී කටේ කෙළ බිංදුවක් හැලුවේ නෑ.. කට තදින් වහගෙනමයි ටයිප් කරේ..ඕං කියවන කවුරුහරි මේ සිද්දියට අදාලයි නම් හෝ අදාළ අයව දන්නව නම් මං වගේම ඉඳපල්ලා… ඒ නැතුව කවුරු හරි මේ සිද්දිය ප්‍රචාරය කරන්න එහෙම ලෑස්ති උනොත් cashew nut වෙනුවට විරේක පෙති දාන ලද කෝන් අයිස්ක්‍රීම් එකක තැපෑලෙන් හම්බවෙයි…

බ්ලොගී ද ඉන්වෙස්ටිගේටර්ර්ර්ර්!!! | පාර්ට් ටූ!.

2010-09-03T16:45:00.001+05:30

හොස්ටල් එකේ බහුතරයක් මේ බැරල් අම්මණ්ඩිලා එක්ක තරහයි.. ඒත් හැමෝම විශ්වාස කරන්න බැරි හන්දා ඉතාමත් විශ්වාසනීය සෙට් එකක් විතරක් වැඩේට තෝරාගත්තා.. දැන් මේ සැට් එකේ බ්ලොගී ඇන්ඩ් ගැන්සියත් එක්ක අට දෙනෙක් ඉන්නවා.. ඔක්කොමලා හොස්ටල් එකේ වැඩිහිටි අක්කලා(බ්ලොගී ඇතුළුව) .. අපි අට දෙනාම විවේක වෙලාවේදී කවුරුත් වැඩිය නොඑන තැනකට ගොහින් අක්කලාට ගේම දීමේ සාකච්ඡාව පැවැත්තුවා.. කොහොම හරි විනාඩි 45කට පස්සේ එක එක්කෙනා දුන්න අදහස් සළකලා බලලා හැ‍මෝගෙම එකඟතාවය මත අපි ඔක්කොම තෝරාගත්ත එක ජඩ වැඩක් අක්කලාට පාඩමක් උගන්නන්න………

බැරල් බඩවල් වල හුළං බස්සන්න… හැබැයි වැඩේ ක්‍රියාත්මක කරේ සතියකට පස්සේ…..

ඉතින් අපි බ්ලොගී ගැන්සිය මොකද කරේ අතේ ඉතුරු වෙලා තිබුන සල්ලි කීය කීය හරි එකතු කරලා යම් තරමකට ගානක් ‍සැට් කර ගත්තා. බැරල් අම්මණ්ඩිගෙන් අවසර ගත්තු බ්ලොගියි තව සගයෙකුයි ටවුමට ගොහින් තවත් අයිස්ක්‍රීම් එකකුයි ෆාමසියකට ගොහින් විරේක පෙතියි රොත්තකුයි සල්ලි දීලා ගත්ත. ස්ලීපින් ටැබ්ලට් ගොඩාක් ගත්තොත්නේ සූසයිඩ් කර ගන්න කියලා සැක හිතන්නේ.. ඒත් වැඩි හොඳට කියලා තැන් දෙක තුනකින් තමා විරේක පෙති ගත්තේ.

ඔන්න දැන් බඩු ටික අරන් ආයේ හොස්ටල් එකට ආව කියමුකෝ…

මේ පාර ගෙනාපු අයිස්ක්‍රීම් එක ලීටරයකට වඩා අඩු එකක්.. මුලින්ම ගැන්සියේ කස්ටියම අයිස්ක්‍රීම් හැන්ද ගානේ කෑව.. අලුත් පිටම ෆ්‍රිජ් එකට දැම්මම අහුවෙයි කියලා අර දෙන්න නොකා ඉඳී කියලයි ඒ වැඩේ කරේ. ඒ අයිස් ක්‍රීම් ටිකක් දියවෙනකල් තියපු බ්ලොගී හා පිරිස හොඳට කුඩු කරන ලද විරේක පෙති ටික අයිස් ක්‍රීම් එකේ උඩට ඉස්සා.. දැන් තේ හැන්දකින් හොඳට කැලැත්තුවා. දැන් භාජනේ උඩින්ම අඟලක් විතර ගණකම තට්ටුවකම තියෙන්නේ විරේක පෙති අධිසානද්‍රිත රසවත් වැනිලා අයිස්ක්‍රීම්.. යම් යම්.. කෑවොත් බඩුම තමා.. හිකිස්!! හැබැයි කට්ටියට මාරම දුකයි. සල්ලි දීලා අයිස්ක්‍රීම් අරන් මේ කරන්න යන අපරාදෙට. ඒත් කුස්සියේ අක්කලා දෙන්නට වෙන්න යන වැඩේ මතක් උනාම කට්ටියම තමන්ගේ පෙරේත කම් යටපත් කර ගෙන වැඩේට උපරිම සහයෝගය දුන්නා.. ඉතින් සෙට් එකම වැඩේ සම්පූර්ණ කරන්න කලින් දැන් කියෙන අයිස්ක්‍රීම් මට්ටම රහස් සංකේතයකින් සළකුණු කරා.. කැවද නැද්ද කියලා කන්ෆෝම් කරගන්නත් එපැයි…

දැන් බ්ලොගී ගැන්සියට මාරම මෙව්වයි.. කස්ටියටම ජොලි.. බැරල් අම්මණ්ඩිලා දෙන්න මේක කෑවොත් වෙන විජ්ජුම්බරේ හිතෙන් මව මවා රස විඳ විඳ කස්ටිය හිනාවෙනවා.. සමහරු හිටපුගමන් හිචිස් ගාලා තනියමත් හිනා වෙනවා.. ඔන්න ඉතින් බ්ලොගී සහ ගැන්සියේ කෙල්ලෝ දෙන්නෙක් අයිස්ක්‍රීම් එකේ රස ගැන අර දෙන්නට ඇහෙන්න වර්ණනා කරන ගමන් අයිස්ක්‍රීම් භාජනේ ගෙනිහින් ෆ්‍රිජ් එකට දැම්මා..

පහුවදා උදේ නැඟිට්ට බ්ලොගී ඇන්ඩ් ගැන්සිය වෙනදට වඩා හරිම ආසාවෙන් ඉස්කෝලෙ යන්න ලෑස්ති උනා. ඉස්කෝලේ ඉවර වෙනකල් වෙලාව බල බල ඉඳපු බ්ලොගී අවසාන බෙල් එක ගහලා “යෝ වද තම් පවරෝ” කියන්නත් කලින් පන්තියෙන් පැන ගත්තා….

අවසානය හෙටම…….!

බ්ලොගී ද ඉන්වෙස්ටිගේටර්ර්ර්ර්!!! | පාර්ට් වන්!

2010-09-02T16:40:00.001+05:30

මේ ගැන කාටවත් කියන්නෑ කියලා අපි දිවි හිමියෙන් පොරොන්දු උනා. මේ ගැන කටේ කෙල බින්දුවක් හරි හලන එකීගේ ඇ‍ඟේ හොරි දාලා කසලා මැරෙන්න ඕන කියලා අපි ශාප කරා.. ඒත් ගෑනු ගතිය කියන්නේ මේකට නේ. අනේ මං මේ තියන්න යන කතාව මේ කතාවට සම්බන්ධ කිසිම ජීවියෙක්ගේ ඇස නොගැටේවා… මේ රහස එළි කල සැනින් මගේ ඇ‍ඟේ හොරි දාන්න ගනීවි ඉහි ඉහි.. ඒත් මට බෑ මේ රහස තවත් හංගන් ඉන්න…….

ඔන්න එහෙනම් මං කිව්වා

බ්ගොගී අවසානෙට ගිය ඉස්කෝලේ තිබුන ගැහැනු නේවාසිකා ගාරයක්.. මේක හරිම චාම් සරළ නේවාසිකාගාරයක්.. බ්ලොගීගේ ඉගෙනීමේ උනන්දුවයි නිදා ගැනීමට ඇති අකමැත්තයි බොහොම ඉහල මට්ටමක තිබුන නිසා බ්ලොගී පවුලේ වැඩි හිටියෝ තීරණය කලා බ්ලොගියව මේ නේවාසිකාගාරෙ කොටු කරන්න.. ඉතින් කාලයක් එක්ක බ්ලොගියට නේවාසිකාගාරය හුරු උනා බ්ලොගීගෙම ඩයල් ටිකක් සැට් උනාට පස්සේ. එකම අවුල උදේ 5ට නැඟිටලා පාඩම් කරන සීන එක තමා. ඉතින් මේ නේවාසිකාගාරේ ගැන කියනවා නම් තව පෝස්ට් ගනනාවක් ලියත හැකියි.. ඉතින් ඒ වැඩේ කල්දාලා කියන්න ගිය කතාව කියලා ඉන්නම් කෝ..

මේ නේවාසිකාගාරේ ඉන්නවා උයන පිහන වැඩ වලට අම්මණ්ඩිලා දෙන්නෙක්.. ඒ දෙන්න මතක් වෙද්දි අදටත් බ්ලොගියගේ ඇ‍‍ඟේ මාළු නටනවා. හොස්ටල් එකේ ඉස්සර හිටපු පාලිකාව ගැන කේලම් කියලා මේ දෙන්නා එයාව එළවගෙන කොහොම හරි. මොකාද නැති වලේ මොකද පණ්ඩිතයාලු වගේ පාලිකාවක් නැති හොස්ටල් එකේ මේ දෙන්න තමා මැඩම් ලා උනේ.. ඒකත් අවුලක් නෑ කියමු කෝ. මේ දෙන්නට තවත් කැත පුරුද්දක් තිබුනා. ඒ තමා හොරකම් කිරිම. ළමයි නැති වෙලාවට දෙන්න හොස්ටල් එකට ඇවිත් බඩු හාරවුස්සලා ඔය අහිංසක කෙල්ලෝ ටික ‍තමන්ට කියලා ගෙනත් තියං ඉන්න කිරිපිටි සීනි විතරක් නෙමේ බිස්කට් ටිකත් හොරකං කරන්න තරම් මේ දෙන්නා පුරුදු වෙලා වෙලයි හිටියේ..

ගෙදරින් ඇවිත් ගිය දවසකට අතේ මිටේ ගුලි කරලා යන සල්ලි කීය කීය හරි එකතු කරලා බ්ලොගී ඇන්ඩ් ගැන්සිය කඩේට යන වෙලාවක අයිස් ක්‍රීම් ලීටරයක් ගෙනත් හොස්ටල් එකේ ඉන්න පොඩි උන් ටිකත් එක්ක බෙදාගෙන කන්න පුරුදු වෙලා හිටියා. ඉතින් මේ වගේ වෙලාවකදි අයිස් ක්‍රීම් ඉතුරු උනොත් ඒක හොස්ටල් එකේ ‍ෆ්‍රීජ් එකෙන් තියලා පස්සේ ආයේ බෙදා ගෙන කනවා. ඉතින් ඔය වගේ දවසකදි ඉස්කෝලෙ ඇරලා ඇවිත් බත් කන්දකටත් වග කියලා අයිස්ක්‍රිම් කන්න ලෑස්තිවෙලා ඒක ගේන්න බ්ලොගී ඇන්ඩ් ගැන්සියේම කෙනෙක් යැව්වා වැඩේට. අයිස්ක්‍රීම් බාජනේ ඇරපු ගමන් බ්ලොගීට තේරුනා කලින් දවසේ කාලා ඉතුරු උන ප්‍රමාණයට වඩා දැන් තියෙන ගාන අඩුයි කියලා..

ළමයි නම් කවදා වත් ඔය වගේ කැත වැඩ නොකරන නිසාම බ්ලොගී ගැන්සියේ තව දෙන්නෙක් එක්ක ගියා කුස්සියට පොඩි සර්ච් එකක් දාන්න.. මේ වගේ වැඩ කරන්න ගියාම බ්ලොගිත් එයාගේ වීරයා ෂර්ලොක් හෝම්ස් වගේ තමා ඉතින්… ඒ ගියාම කුස්සියේ අක්කලා එයාලගෙ කාමරේට වෙලා ලී කොට ඉරනවා… සෙරප්පු ගලවලා බ්ලොගි ඇන්ඩ් ගැන්සිය හොර පූසියෝ වගේ කුස්සියේ එ‍හා මෙහා ගියා හෝඩුවාවක් ලැබෙනකල්….

කුස්සියේ අක්කලා වැඩ කරන මේසේ උඩ මොනාහරි දියරයක් තිබුන භාජනයකින් ඇතිවෙච්ච රවුම් සළකුනක් තිබුනා.. ඒ ළඟම ලා කොලපාටට දියර බින්දු කීපයක් හැලිලා.. කකුලේ ඇඟිලි වලින් ඉස්සිලා එතනට ගිය බ්ලොගී අතේ තිබුන අයිස්ක්‍රීම් භාජනේ ඒ පැල්ලම උඩින් තිබ්බා.. හ්ම් අකුරටම ගැලපෙනවා.. එතන තිබුන ඒ දියරය ඇඟිල්ලට අරන් ඉවකරා බ්ලොගී… හ්ම් වැනිලා අයිස්ක්‍රීම් සුවඳම තමයි.. බ්ලොගීලාගේ අයිස්ක්‍රීම් එකෙන් කාලකට වැඩිය වගකියපු උයන අම්මණ්ඩිලා දෙන්නා දැන් හොඳට ගොරව ගොරව සැප නින්දක.. කොහොමත් ඒ දෙන්නව අරහං බ්ලොගිට මේ කරලා තියෙන කැත වැඩේ නිසා තවත් තරහයි…

කෙල්ලනේ වරෙල්ලා.. අපේ අයිස්ක්‍රීම් ටික හොරෙන් කාපු මේ බැරල් අම්මණ්ඩිලාට හොඳ පාඩමක් උගන්නමු…..

බ්ලොගී ගැන්සියේ සාමාජිකයෝ පෙරටු කරගෙන ගැන්සියේ රහස් පොට් එකට ගෑටුවේ මේ දෙන්නට හොඳ පාඩමක් උගන්නලා මිස පස්ස නොබලමී කියන දැඩි අධිෂ්ඨානයෙන්…!!!

බැරල් අම්මණ්ඩිලාට ඉගැන්වූ පාඩම සමඟ කමිං සූන්…….!

බ්ලොගීස් ග්‍රෑන්ඩ් මදර්ර්ර්ර!!

2010-08-30T10:26:00.002+05:30

හෆොයි මාසෙට එකක් වත් ලියන්නැති වෙනවා තව ටිකකින්..

මේ ලියන්න යන්නේ මගේ ස්වීට් ස්වීට් ආච්චා ගැන.. ස්වීට් කිව්වට අවුස්සගත්තොත් බඩුම තමා.. කනෙන් ලේ හැලෙනකල් අහගන්න පුළුවන් ලුණු ඇඹුල් ඇතුව. ඉස්සර මං ආච්චා එක්ක වලියක් දාගත්තොත් කෑගහනවා නපුරු ආත්තම්මා! නපුරු ආත්තම්මා! කියලා.

අපේ ආච්චට ලස්සන නමක් තිබුනත් පුංචි කාලේ ඉඳන්ම ආච්චිට පවුලේ හැමොමයි නෑදෑ පිරිවරයි ආමන්ත්‍රණය කරලා තියෙන්නේ “චාබේ” කියලා . මැලේ බාෂාවෙන් “චාබේ” කියන්නේ මිරිස් වලට… ඉතින් අපේ ආච්චි පොඩි කාලේ ඉඳන්ම මිරිස් කරල වගේ සැරැයිලු. ඒ නිසයි එයාට ඒ නම වැටිලා තියෙන්නේ. සමහර අවස්ථාවල අපි උනත් වැඩිය දන්නැති නෑදැයෙක්ට අපේ අනන්්‍යතාවය පැහැදිලි කරන්නේ චාබේ ආච්චිගේ මුණුබුරා/මිනිබිරි කියලා.. එතකොට ඕන යකෙක් අපිව අඳුරා ගන්නවා.

ඉතින් අපේ මේ ෂෝයි ආච්චම්මාත් එක්ක අපි ඔහොම සතුටින් ඉන්න කොට දවසක් අපේ මහගෙදරට අපේ පුංචිගේ නැන්දම්මා ඇතුළු සහපිරිවර නෑගං ආවා.. එයාලා ඉන්නේ කොළඹ.. ඒ වගේම හරිම පොෂ්!! වචන පහක් කතා කරොත් ඉන් වචන තුනහමාරක්ම ඉංගිරීසි තමා..
ඒ පවුලේ ආච්චිලා සීයලා අංකල්ලා ඇන්ටිලා, කොටින්ම අළුත උපන් බබා ඇඬුවෙත් ඉංගිරිසියෙන් .. ඉතින් පොඩි කාලේ බ්ලොගියට ඉංගිරීසි අරහං. බ්ලොගී බයේ හැංගිලා හිටියේ කොයි වෙලේ හරි මේ ආපු ගැන්සියේ පොරක් බ්ලොගී එක්ක ඉංග්‍රීසියෙන් කතා කරන්න ගනී කියලා. ඉතිං.ඒ දවස් වල බ්ලොගියව ගෙදර අහල පහලියක වත් දැක ගන්න හරි අමාරුයි. හැංගිලා වගේ හිටියේ. බඩගිනි උනොත් විතරක් මීයෙක් වගේ සුරුස් ගාලා කුස්සියට ගිහින් කෑම කාලා ආයේ කාමරේට රිංග ගන්නවා..

ඒ පවුලේ ආච්චම්මා නං අඳින්නේ කොට කලිසම්.. මටයි අයියලටයි නර ලොව හොල්මන් වගේ ඉතින්…! ඒත් ඉතින් අපිට මොකෝ.. තම තමන්ගේ කැමැත්ත නේ.. ඒ වගේම එයාලා හරි හොඳ මිනිස්සු.. ඉතින් ඔය පොෂ් රොත්තම ටික දවසක් ගෙදර ඉඳලා ගියා කියමුකෝ. දැන් අපේ ගෙදර අයටත් මේ හුළං වැදිලා ටික ටික. හුළං වැදිලා ලෙඩේ තද වෙච්චි පුංචි දාපංකෝ නිතීයක් ළමා ළපටි හැමෝම ඉංග්‍රීසියෙන් කතා කරපන් කියලා.. මළකෙලියයි!! දැන් මොකෝ කරන්නේ..

අනේ එදා ඉඳන් ගෙදර දෙවනත් කරගෙන හිටුපු අයියලා නංගිලා රොත්ත මීයට පිම්බා වගේ.. ඉඳලා හිටලා කතා කරත් යස් නෝ ඇරෙන්න ඉතුරුවා රහසින් ඇහෙන නෑහෙන ගානට තමා කියවෙන්නේ. කතාව ඒක නෙමේ. අවවාදයට වඩා ආදර්ශය උතුම් නේ.. ඉතින් පුංචි නම් ඉංග්‍රීසියෙන් කතා කිරීම අකුරටම කලා ( හැබැයි එයත් එක්ක කතා කරන්න කවුරුත් හිටියේ නෑ)
මේ නීතිය අපේ අසරණ ආච්චාටත් බළපෑවා. හැබැයි අපිට තරම් නෑ. එයාට සිද්ද උනා කතා කරන වචන අතරින් පතරට හරි ඉංගිරීසි වචනයක් දෙකක් එම්බඩ් කරගන්න. හැබැයි එයා නම් ඒ වැඩේ කැමැත්තෙන් කරේ. ඇයි අප්පා අර ඇවිත් ගිය ආච්චි (පුංචිගේ නැන්දම්ම) දැක්කමඉරිසියා හිතෙනවා නේ. සෝයි කොට කලිසමකුත් දාලා අත් කොට බ්ලවුස් එකක් දාලා ඉංග්‍රීසියෙන් චට පට ගාලා කතා කරන කොට ආසා හිතෙනවා අප්පා අපිටත් එහෙම ඉන්න ඇත්නම් කියලා..

ඔන්න ඉතින් ඔය දවස්වලම දවසක පුරුදු විදියට ගෙදර ලමා ළපටි ටික ඉස්කෝලේ ගිහිනි ඇවිත් ඇඳුමත් මාරු නොකර මූණ (‍නො)සෝදා බත් කන්දට වග කියන්න පටන් ගත්තා.. ‍ මේ අතරේ ආච්චම්මා එයාගේ පරණ යාළුවෙක් එක්ක කතාව.. ඒ යාළුවත් ආච්චිගෙම වයස. නම ඇල්බට් ආච්චි. දැන් දෙන්නගේ කතාව දිගටම යන අතර අපිටත් ඒ කතා ඇහෙනවා..

ඇල්බට් ආච්චි – අනේ අක්කේ බලන්න කෝ මේ දවස් වල පෑවිල්ල. ඇස් ගිනි කනවා නේද

ආච්චම්මා – ඔව් නංගි, මගේ මල් පැල ඔක්කොම මැරිලා . කොච්චර water දැම්මත් වැඩක් නෑ..

ඇල්බට් ආච්චි – රට ඉන්න දූලා ලියුම් එහෙම එව්වද අක්කේ..

ආච්චම්මා – නෑ එයාලා දැන් ලියුම් දාන්නෑනේ. අපේ පොඩි දුවගේ සෙල්ටෙක්(ඒ කාලේ සෙල්ටෙල් නේ තිබුනේ) එකට තමයි කතා කරන්නේ..

ඇල්බට් ආච්චි –අපේ පුතත් ලියුම් එව්වේ නෑ ගොඩ කාලෙකින්.. දැන් මාසයක් විතර ඇති.

ආච්චම්මා – ඇත්තද? මේ කාලේ තැපැල් climate එකත් එච්චර හොඳ නෑනේ නංගි.

හෆොයි තැපැල් ක්ලයිමේට් එක!!!

භාවිතා කරපු වචන කෙසේ වෙතත් ආච්චි කියන්න අදහස් කරපු දේ කියවුනා මං හිතන්නේ. ..!

ප.ලි - පසුව කඩු හරඹ ඔස්තාර් පැංචිගෙන් අසා දැන ගත් පරිදි ආච්චි නිවැරදි බව ඔප්පු විය..

බ්ලොගී ඇන්ඩ් ද පැරට් මැන්ගෝ…! පාර්ට් ටූ

2010-07-30T23:58:00.001+05:30

හෆොයි පුදන කොටම කාපි යකා වගේ කන කොටම පුදපි ටීචර්..

“ හහ් මං බලාගෙන හිටියේ..!! එනව මෙහෙට ඔය අඹ ගෙඩියත් අරන්”

කවුද දන්නේ අර කණ්නාඩි පොලු වලට යටින් තිබ්බ ඇස් වලින් අපේ හෝම් වර්ක් බලනවා කියලනේ මම හිතුවේ.. ටීචර බලන් ඉඳලා තියෙන්නේ බ්ලොගී දිහාවේ නොවැ. බ්ලොගීය බාගෙට කාපු අඹ ගෙඩියයි හපා ගත්ත අඹ කෑල්ල කටෙයි තියාගෙන ටීචර් ගාවට ගෑටුවා.. හනේ බුදු ටීචර් මැඩම් ගාවට නම් එක්ක යන්ට එපා..…. හෑ හෑ හෑ.. බ්ලොගී ගේ හිත වැළපෙනවා.. වස ලැජ්ජාවයි..දැන්.

දණගහගෙන කනවා ඔය ඉතුරු ටිකත්!! අනික් අයට පේන්න!!

ආාාා, ඔය ඇත්තටමද ටීචර්! අනේ මයේ දෙයියා!!උම්මා උම්මා..

බ්ලොගී ටීචර්ට දුන්නා තොත්තු ගොඩක්..හැබැයි හිතෙන්..!! ඇයි අප්පා.. අර ලෝබ කමෙන් පෙරේත කමින් තිස් දෙනෙක් බෙදා ගෙන කන්න හිටි අඹ ගෙඩියම තනියෙන් බ්ලොගීයට කන්න කිව්වම කොහොම හිටීද?

ඉබ්බා වතුරට දානකොට ඇන්නෑවේ කිව්වලු..බ්ලොගියත් හරි බරි ගැහිලා දණ ගහගෙන අඹ ගෙඩියට දෙනවා වැඩේ.. ම්ම්ම්ම්ම…මෙහෙමත් රසක්.. බ්ලොගිය තලු මර මර අඹ කනවා.. ටීචර් පොත් ටික බෙදලා පාඩමකුත් පටන් ගත්තා.. කෙල්ලෝ ටික රවනවා රුවිල්ලක් බ්ලොගියව දියවෙලා යන්න.. හරි වැඩක්නේ මං මොනවා කරාටද? අඹේ රසට බ්ලොගියට දණගහගෙන ඉන්නවා කියලත් අමතකයි..! දහසක් රුවුම් ගෙරවුම් මැද්දේ දැන් බ්ලොගිය අඹගෙඩියටම වග කියන අතරෙම ඉංගිරීස් පාඩමටත් ඇහුන් කම් දෙනවා.. අඹ කනවා වගේ නෙමෙයි නේ.. පාඩම මිස් උනොත් එහෙම.. දැන් යාළුවෝ ටික ඉන්න තත්වෙට ටීචර් ගියාට පස්සේ පාඩම ගැන අහගන්න ගියොත් මැරුං කන්නයි වෙන්නේ.

අද පාඩමත් හරිම ඉන්ට්‍රස්ටින්ග්..! අපි මොනවා හරි දෙයක් කරන්න කලින් අනිත් අයගෙන් අවසර ගන්නේ කොහොමද?

එක්ස්කියුස් මී! මේ අයි බරෝ යුවර් පෙන් ප්ලීස්!!

මේ අයි ගෝ ටු ද ටොයිලට් ප්ලීස්!!

අඹ ගෙඩියේ රසටමද මන්දා බ්ලොගිට පාඩමත් හොඳට ඔළුවට නැග්ගා.. ඉතින් බ්ලොගිත් ඔළුව වනා වනා පාඩමට ඇහුම්කන් දෙන ගමන් අඹ ගෙඩියේ රස වින්ඳා..

ඒ අතරේ ඔහොම කොහොම හරි අඹ ගෙඩිය ඉවර උනා කියමුකෝ දැන් තමා බ්ලොගියට දණගහන් ඉන්ට බැරි අමාරුව මතු උනේ.. අඹ ඇටෙත් අතේ තියාගෙන ඇඹරි ඇඹරි ඉන්න බ්ලොගී දිහාවේ මුළු පන්තියම කිණ්ඩියට වගේ බලං ඉන්නවා..මුංට ඊරිසියාව.. පීරියඩ් එක ඉවර වෙන්න තව පැය භාගයක්ම තියෙනවා. එතකලුත් දණගහගෙන හිටියොත් කලන්තයක්වත් දානවා. දනිස් පොල් කටු ඇදුම් කනවා.. මොකද කරන්නේ කියලා කල්පනා කර කර ඉද්දි බ්ලොගියට අධ්‍යාපනයට අධිපති යැයි සැළකෙන ගණ දෙවි නුවණ පහළ උනා..

ඉංගිරීස් ගුරුතුමී හරිම කැමති කවුරු හරි එයත් එක්ක ඉංගිරිසයෙන් කතා කරනවනම්..

පන්තියේ උනත් ඉංග්‍රීසි වලට වැඩිම ලකුණු ගන්න ළමයාට ටීචර්ගේ හොඳම ගොට්ට වීමේ වාසනාව ලැබෙනවා. ඉතින් බ්ලොගිය හිතුවා ටීචර්ගේ මේ වීක් පොයින්ට් එකෙන් ප්‍රයෝජනයක් ගන්න.. හිරි වැටුන කකුල් දෙක දිග ඇරලා නැඟිට ගත්ත බ්ලොගී අමාරුවෙන් ටීචර් ගාවට ගියා.. ළමයි ටික ඇස් උඩ දාගෙන බලං ඉන්නවා බ්ලොගී මොකද අවසර නැතුව නැගිට්ටේ කියලා. ටීචර්ත් බැලුවා බ්ලොගී දිහාවේ.. හිතට දහිරිය ගත්ත බ්ලොගී ටීචර්ට වැඩ කෑල්ලක් පෙන්නමී කියලා හිතාගෙන එහා පන්තියටත් ඇහෙන්න ටීචර්ගෙන් මෙහෙම ඇහුවා..!

එක්ස්කියුස් මී ටීචර්! මේ අයි ත්‍රෝ දිස් අඹ ඇටස් ඇන්ඩ් කම්!!

(ඌප්ස් !! කර ගත්ත මෝඩ කමක්!! ටීචර්ගේ මූණ වෙනස් උනා බොහොම දරුණුවට)

B..L..O..G..G..Y..YOU..JUST..WAIT!

බ්ලොගී ඇන්ඩ් ද පැරට් මැන්ගෝ…! පාර්ට් වන්!

2010-07-30T22:51:00.003+05:30

මේ ලියන්නේ මාසෙකට එක පිටුවක් ලියනවාය කියන චෝදනාවෙන් ගැලවෙන්න.. හැබැයි අද ලියන්න යන්නෙත් කලින් පාර වගේම ෆ්ලෑෂ් බැක් ස්ටෝරි එකක්..!

මේ සිද්ධිය උනේ බ්ලොගීයගේ පාසල් කාලේ….

ඒ කාලේ බ්ලොගී බදුල්ලේ තිබුන එක්තරා බාලිකා විද්‍යාලයක 7 වසරේ ඉගෙනුම ලබන චූටි පඟර නැට්ටියක්.. දන්නවනේ ළමා කාලයෙයි ටීන් ඒජ් එකෙයි අතර මැද කාලෙ ගෙවෙන ඔය කාලෙට කාගෙ කාගෙත් නැටිලි දැඟලිලි එමටයි නේ.. බ්ලොගියට හිටිය බ්ලොගි ජාතියේ අච්චුවෙන්ම හදපු යෙහෙළියෝ කීප දෙනෙක්.. ඉතිං මේ පඟර නැට්ටියෝ ටික සෙට් උනොත් කොල්ලෝ පරාදයි. කොල්ලෝ නැති ඉස්කෝලේ ඒ අඩුව පුරවන්න ආපේ පන්තියේ කොල්ලෝ උනේ අපි තමා ඉතින්..

හරි අපි කතාවට බහිමු කෝ.. ඒ අඹ වාරේ! කොහු අඹද, මී අඹද, ගිරා අඹද ඕනැ අඹ ජාතියක් තියෙනවා ඒ කාලෙට.. දන්නවනේ කෙල්ලො ඔය ඇඹුල් ජාති එක්ක තරහයි කියලා. අනිත් එක අමු කොස් ඇටයක් හම්බ උනත් කන ජාතියේ අමුතු බඩජාරිකමක් නේ තියෙන්නේ ඉස්කෝලේ ඉන්න කොට.. ඉතින් බ්ලොගියගේ පන්තියේ මොන මොන ජාතියේ ඩයල් හිටියත් කෑම කියන විෂයෙදි නම් ඔක්කොමලා එක ජාතියේ තමා.. ඒ වගේම තමා කන වෙලාවට එකමුතු කමත්. වෙරළු ගෙඩියක් කෑවත් පන්තියේ හිටපු තිස්දෙනාම බෙදාගෙන කෑවා.. නිකන් හරි එකෙක්ට බඩජාරි කම වැඩි වෙලා වෙරළු ගෙඩියෙන් ලොකු කෑල්ලක් හපා ගත්තොතින් ඒකගේ බොටුවෙන් හිර කරලා බාගෙට උඟුර මැද්දට ගිය වෙරළු කෑල්ල වමාරවලා අරගෙන ආයේ හෝදල බෙදාගෙන කන්න තරම් දරුණුයි අපේ එකමුතු කම.

ඕං ඉතිං එහෙව් වූ බ්ලොගී ගැන්සියේ ක්‍රියා කාරි සාමාජිකාවක් හිටියා දිනූෂා කියලා. බ්ලොගිගේ මැන්ගෝ ෆ්රෙන්ඩ් වෙන මෙයා දවසක් පැරට් මැංගෝ එකක් ගෙනාව පන්තියට. තේරුන්නෑ.?? ගිරා අඹ! ගිරා අඹ! ආං ඒ අඹ ගෙඩියක් ගෙනාවා. මේ අඹ ජාතිය කාපු අය දන්නවා ඇති රස. අමුවෙන් උනත් කන්න පුළුවන් අමුතු රසක් තමා තියෙන්නේ. මේ ගෙනාපු අඹ ගෙඩිය බාගෙට ඉඳිලා. සුව‍‍ඳේ බෑ මුළු පන්තියම.

ඔන්න ඉතින් එක පීරියඩ් එකක් ඉවර වෙලා කට්ටියම සෙට් උනා දිනූෂා වටේට.

ඊළඟ පීරියඩ් එකේ තිබුනේ අපි නොදන්න ඉංගිරීසි. ඉංගිරීසි ටීචර් හරි සැරයි. ඉස්කෝලේ විනය ගැන අපේ විදුහල්පතිනියට වඩා කැක්කුමක් මෙතුමියට තිබුනා..

විනය නීති කඩ කොරලා මේ ටීචර්ට අහුවෙනවට වඩා ගඟක මුදක පැනලා පන නහ ගන්නවා හොඳයි.

ඉතිං එතුමියගේ සංක්‍රමණය වෙන්න කලින් අඹ ගෙඩියේ පොත්තකට හරි වගකියන්න තමා කට්ටියගෙම ප්ලෑන් එක. ඒවා කොහෙද මාත් එක්ක කියලා බෙල් එක ගහන කොටම ඉංගිරීස් ගුරුවරි පන්තියේ.. දැන් ඉතින් මක් කොරන්නද? කට්ටියම විසිරිලා තම තමන්ගේ තැන් වලට ගියා.

ටීචර් පාඩම පටන් ගන්න අතරේ අපේ කෙල්ලො ඇස් වලින් කතාව.. සමහරු රවනවා. සමහරු ඇස් බැමි උඩ දානවා ඇද කරනවා.. සමහරු පාඩමේ ඉන්නවා කියලා පෙන්නන් අසාර්ථක උත්සහයන් වල යෙදෙනවා.. හරියටම බැලුවොත් හැමෝම දිනූෂා‍ගේ බෑග් එකේ ඉන්න ගිරා අඹේ ගාව. දැන් ඇස් වලින් හුවමාරු උන සංඥා වලට අනුව වැඩේ වෙන හැටි මෙහෙමයි. පන්තියේ මැද පේළියේ ඉන්න දිනූෂා අඹ ගෙඩිය අරන් අතින් අතට යවන්න ඕන ඉස්සැරහම පේළියේ එක්කෙනාට. එයා කෑල්ලක් කඩාගෙන අනිත් කෙනාට දෙන්න ඕන. එයා කාලා අනිකාට. ඔහොම පිලිවෙලින් පන්තිමේ අන්තිම පේළිය දක්වා අඹ ගෙඩිය ගමන් කරනවා.. හරි, ඔන්න ඇස් ටෝර්ක් වලට අනුව අඹ ගෙඩිය බෑග් එකෙන් එළයට අරන් පළවෙනි රෝ එකේ පළවෙනියා ගාවට ගියා.. එයා අර බාගෙට ඉඳුන අඹ ගෙඩිය අරගෙන පොතෙන් මුළු මූණම වසන් කරගෙන අඹ ගෙඩිය කටට අරගෙන කෑල්ලක් හැපුවා

“කරස්”

ඒත් එක්කම පන්තියේ හැම පේළියෙන්ම තවත් සද්දයක් ඇහෙනවා.. “ගුඩුක්”

‍කෙළ ගිලින සද්දේ.. සමහරු අඹ ගෙඩියේ රස දැනිලා වගේ තලු මරනවා.. සමහරු දිවෙන් තොල් තෙමනවා.. දැන්නම් මුළු පන්තියම නොසන්සුන් වෙලා.

දැන් ඉතින් මේ අතර පාඩමත් ගජරාමෙට යනවා කියමුකෝ..එකෙක් වත් පාඩමේ නෑ.හැමොගෙම ඇස් රැඳිලා තියෙන්නේ අර පේළියෙන් පේළියට අතින් අත මාරු වෙන අඹ ගෙඩිය ගාව.. දැන් හිමින් හිමින් අඹ ගෙඩිය බ්ලොගී ගාවටත් ආවාය කියමුකෝ. බ්ලොගී අඹ ගෙඩිය අරන් පියනක් වගේ උඩට අරන්න පුළුවන් ඩෙස්ක් එක ඇරලා ඒ ඇතුළට දැම්මා.. බ්ලොගියට අල්ලපු වැටේ හිටපු එකා සහ අඹ ලෙඩියට කට නොගැසු ඉතුරු පිරිවර බ්ලොගියට අම්බානෙකට රවනවා.. එයාලා‍ගේ ටර්න් එක පරක්කු කරනවාට.

දැන් ටීචර් වාඩිවෙලා කට්ටියගෙම හෝම් වර්ක් බල බලා කරෙක්ෂන්ස් කරනවා.. වැඩි කලබලටක් නැති හැඩයි..බ්ලොගී ඩෙස් එක ඇරලා ගත්තා අඹ ගෙඩිය හෙමිහිට. වහ ගත්තා මූණ පොතෙන්. හිමින් සීරුවේ අඹ ගෙඩිය කට ගාවට ඇරලා පුළුවන් තරම් ලොකුවට කට ඇරලා කෑල්ලක් කඩා ගන්…න ….වා …..!

ක…. ර …… බ්ලොගී!!!! ස්

එනවා ඔය අඹ ගෙඩියත් අරන් ඉස්සැරහට!!!

හුටස්!! ටීචර්ට වැඩේ මාට්ටු..! :-(

බ්ලොගී ද හාර්ඩ්වෙයාර් ඉංජිනියර්ර්ර්ර්ර්!!!!

2010-07-07T11:19:00.000+05:30

මේ දවස් වල මොන කරුමයක් ද මන්දා ෆන් සිද්දියක් වෙන්නේම නෑ…ඒත් ඒ කියලා ඩයරිය නොලියා ඉන්නත් බෑනේ….! ඔන්න ඉතින් බ්ලොගී මොනාද ලියන්නේ කියලා පෑන කටේ ගහගෙන බලන් ඉද්දි බ්ලොගී දැක්කා ඉස්සරහ තියෙන රූම් එකේ ස්ටුඩන්ටෙක්(student) මස් කරන ලද කොම්පූටරයක් එකලාසයක් කරන්න මොකද්ද කැඩුන කඩි පැටිය වගේ දලනවා …..!

ඒත් එක්කම බ්ලොගියගේ හිත ඈත අතීතයේ සිද්ධියකට ඇදී ගියා.. හෝව් හෝව්.. බ්ලොගිය ඉපදිච්ච දවසේ ඉස්පිරිතාලේ පඩි පෙළ ගාවද කට්ටියම ඉන්නේ.. නෑ නෑ මෙහාට එන්න මෙහාට එන්න.. එච්චර දුර යන්න ඕන නෑ..
2007ට විතර ගියාම ඇති… ඔන්න ඒ කාලෙ……………..

ටොයිං ටොයිං ටොයිං ටොයිං

හරි කට්ටියම උඩ බලන්න ඔන්න ස්ක්රීන් එක බොඳ වෙලා කැරකෙනවා.. ෆ්ලැෂ් බැක් එකකට යන්නයි යන්නේ…..
ඒ කාලේ බ්ලොගි කලින් වැඩ කරපු කොම්පැණියේ ෆ්‍රී ලාන්සර් කෙනෙක.. අර පඩි නැතුව පිනට…. දන්නවනේ…

මේ කොම්පැණිය ගැන නොදන්න අය මේං මේක කියව ගන්න කෝ…. මේ කියන කොම්පැණියේ ඉස්සර නොකෙරිච්ච IT පාඩමක් නෑ…අරකද මේකද.. අරකද මේකද ඔක්කොම ජාති කෙරුනා.. කඩු හරඹ පන්තියකුත් මහ පරිමාණෙන් කෙරුනා.. ඉතින් වැඩේ හොඳ නිසාම IT ඉගෙන ගන්න එන ළමයි එහෙම ඉංගිරීසිත් ඉගෙන ගන්නවා වැඩි හොඳට..බ්ලොගිය වැඩට යන්න ගත්ත මුල් කාලේ නිසා professional කියන එන ගැන හාංනවිසියක්වත් දැනං හිටියේ නෑ.. හිටි ගමන් ඩෙනිම් පිනපෝවක් ඇඳගෙනත් වැඩට ගියා බ්ලොගිය… දැන්නම් මතක් වෙද්දි දිව හපාගෙන මැරෙන්න තරමේ ලැජ්ජාවක් එනවා… ඉතිං අර ඉංගිරීසි පන්තියට එන කොල්ලො කුරුට්ටන්ට ලොකු ප්‍රස්නයක් උනා බ්ලොගී මේ කොම්පැණියේ මොන පෝස්ට් එකේද ඉන්නේ කියන එක.. පෝස්ට් එක නොදන්න සමහරුන්ගෙන් බ්ලොගීට යන එන කොට සූ පාරක් විසිල් පාරක් එහෙමත් වැදුනා.. පසු කාලෙක දැන ගත් පරිදි මේ වඳුරු රැළ බ්ලොගියට ‘ජපන්’ කියලා නමකුත් පට බැඳලා තිබිලා තියෙනවා..

ඒකාලේ ලැබ් එකේ තිබුන හොඳම මැසිමේ කන්‍ෆිගරේෂන් ගැන කියනවනම් පී–හතරයි, 256 මතකෙයි..2.68 වේගෙයි, 64VGA 80GB හාර්ඩ්(ඔච්චරයි දන්නේ) මේ මැසිං දෙකේ තමා ඔය ත්‍රීඩි මැක්ස් , මායා වගේ බර වැඩි සොට්ටෙයා දාලා තිබුනේ…… ඒ කාලේ අපේ උගන්නන ඈයෝ ඔය මැසින් දෙකට වැඳලා එහෙම තමා වැඩ පටන් ගන්නේ.

ඉතිං එහෙව් වූ මැසිමකට දවසක් ෂෝට් ටයිම් මෙමරි ලොස් වගේ ලෙඩක් හැදිලා.. එදා 3d max class එකකුත් කෙරෙන්නට නියමිත දවසක්.. ඉතින් 3d max ගුරුන්නාන්සේ ළමයි එන්න කලින් මැසිමෙ කේසින් එක අයින් කරලා තියලා පොඩ්ඩකට එහාට ගිහින් තියෙන්නේ හාඩ්වෙයාර් ගුරුන්නාන්සේ ඇවිත් මැසිමට බෙහෙත් දානකල්.. ඔය අතරේ බ්ලොගිය ඔතනින් යන්න ගියේ වෙන වැඩකට.. ඉතිං පඩිත් නැතුව නිකන් වැඩ කරනේ එකේ සාස්තරේ ඉගෙන ගත්තට පාඩුවක් නෑ කියන එක බ්ලොගියගේ ඔළුවේ නිතරම වැඩ කරපු තියරියක්…
අනික් පැත්ත ගැහිච්ච කැරපොත්තෙක් වගේ බඩවැල් එළියේ දාගෙන හිටපු කොම්පූටරේ දැකපු බ්ලොගියට හිතුන ඩිංගක් මේ අත්භූත අරුම පුදුම යන්තරේ ගැන අධ්‍යනයක් කරන්න. ළඟම එක එක සයිස් එකේ ස්ක්රූ ඩ්‍රයිවර් වගයකුත් තියෙනවා.. පොඩි බ්‍රෂ් දෙකකුත් තියෙනවා.. ඒ අතරින් ලොකුම ස්ක්රූ ඩ්‍රයිවරේ තෝර ගත්ත බ්ලොගි අර කොම්පූටරේ හොඳට හයි වෙලා තිබුන ඇණ තව ටිකක් තද කරන්න ගත්තා.. නට් බුරුල් කියන ලෙඩේ තිබුනනම් සනීප වෙන්නැතෑයි.

මේ අතර අර 3d max class ක්ලාස් එකේ ළමයෙකුත් ලැබ් එක පැත්තට ගාටලා තියෙනවා.. පන්තියට ඇතුල් වෙන දොර ගාවම ළමයට නිවුස් එක ලැබිලා මැසිමට ලෙඩ ඒ හාඩ්වෙයාර් ගුරුන්නාන්සේ මැසිම හදන නිසා ක්ලාස් පටන් ගන්න වෙලා යයි කියලා.. හා තව දෙයක්… මේ ළමයා අර ඉංගිරීස් පන්තියේ රිළා මොටාලාගේ ගැන්සියේ සාඩම්බර සාමාජිකයෙක්… ඉතිං ඔය ළමයා ලැබ් එකට ඇවිත් වාඩි උනාය කියමුකෝ… තමන් වෙනදට යස අගේට වැඩ කරන කොම්පූටර් පොඩ්ඩට වෙලා තියෙන හදිය ගැන මතක් වෙච්ච ළමයා ඔළුව උස්සලා අර මැසිම තිබ්බ ඉසව්ව බලලා තියෙනවා….

අප්පට උඩු.. ළමයාට මංඤ්ඤං… ළමයා දකිනවා බ්ලොගියා දාඩිය දාගෙන දිවත් හපාගෙන මැසිම රෙපෙයාර් කරනවා…ඇණ ගලවනවා හයි කරනවා..දූවිලි පිහදානවා.. වැඩ ගොඩයි.. දැන් ළමයා හිතන්නේ මොකද්ද.. “හෆොයි! අපි මෙච්චර කල් කිසිම ගරු සරුවක් නැතුව විහිළු කරලා තියෙන්නේ මේ ආයතකයේ හාඩ්වෙයා ඉංජිනියර් තුමියට නේද?” ඉඳලා හමාරයි.. දැන් වැඩේ යන අතර බ්ලොගියටත් තේරුනා කවුරු හරි තමන් දිහාවේ කන්න වගේ බලන් ඉන්නවා කියලා..බැලින්නම් රිලා මොටා ගැන්සියේ පොරක් ඉන්නවා හොල්මනක් දැක්කා වගේ බලා ගෙන… හා වරෙන් පුතේ..අද තනියම නේද උඹ…ගර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්ර්…! බ්ලොගියත් ලද අවස්ථාවෙන් ප්‍රයෝජනය අරගෙන අර ළමයාට හොඳ හැටි රුව්වා….ළමය නිකන් මීයට පිම්බ වගේ… නෝ සත්තම්.. සාන්ත දාන්ත කීකරු බව් පැටිය වගේ ඉන්නව නේද පුටුවටම වෙලා… හැබැයි බ්ලොගිය දන්නෑ ළමය හිතුවේ මොනාද කියලා.. බ්ලොගී හිතන් ඉන්නේ මේ අද ගැන්සිය නැතිව තනි‍යම ඉන්න නිසා ළමයගේ සද්දේ අඩුයි කියලා…
ඉතිං ඔහොම දවස ගෙවුනයි කියමුකෝ… පස්සේ දැනගත් හැටියට කොම්පූටරේ හදන්න ආපු මනුස්සයට වැඩේ ගොඩක් අමාරු උනා කියලයි ආරන්චිය…. මිනිහ වැඩබැරි දාස කෙනෙක් මගේ හිතේ…

ඉතිං ඊට පස්සේ ඉංගිරීසි ක්ලාස් එක පැත්තෙන් බ්ලොගිය යන කොට කෑ ගගහා ඉන්න ළමයි පුදුම විදියට නිශ්ශබ්ද වෙනවා.. ආයෙ මීක් ගාලා සද්දයක් නෑ…බ්ලොගී යන පාරෙන් ළමයි හිටියොත් දෙපැත්තට වෙලා යන්න ඉඩ දෙනවා.. හරි හොඳ ළමයි ටික අප්පා…බ්ලොගීටත් හිතා ගන්න බෑ වෙනසට හේතුව …

ටොයිං ටොයිං ටොයිං ටොයිං නැවතත් වර්තමානයට.. ඉතිං ඊට පස්සේ බ්ලොගී බොහොම සතුටින් වාසය කලා…

ප.ලි – මේ කතාව බ්ලොගී දැන ගත්තේ සිද්ධියෙන් අවුරුදු දෙකකට විතර පස්සේ මේ කොම්පැණියටම ‍ෆ්‍රීලාන්සර් වෙලා ආපු අර ඉහත සඳහන් ළමයා ගෙන්.. දැන් බ්ලොගියි ඒ ළමයයි මැන්ගෝ ‍‍friends ලා……

නිකොබාර් භූමි කම්පාව හා බ්ලොගී !

2010-06-13T12:28:00.001+05:30

ගෙදරට අන්තර්ජාලේ ගත්ත දා ඉඳලා බ්ලොගී නිදියන්නේ මහ රෑ 12ට හෝ පාන්දර ජාමෙට.... උදේ 7.15විතර වෙනකල් හොඳට නිදාගෙන පරක්කු වෙලා වැඩට දුවන එක දැන් බ්ලොගීගේ පුරුද්දක්.... මේ අද පාන්දර වෙච්චි හුට පටයක්...!

බ්ලොගීට කලින් බ්ලොගීගේ නගා ජාලේ අත්පත් කර ගත්ත හන්දා බ්ලොගියට සිද්ධ උනා දත කට වහගෙන නිදා ගන්න.... ඒත් ඉතිං නංගි කී බෝර්ඩ් එකට තඩිබාන සද්දෙටයි පරණ කොම්පූටරේ හෝ ගාන සද්දෙටයි...... තව පැයකටවත් නින්ද යනවනම් බොරු...!

දැන් ඔයාලා බලයි ඇයි අපේ නගා කී බෝර්ඩ් එකට තඩිබාන්නේ කියලා.. ඒක නම් වෙන බ්ලොගක් ලියන්නම වටින සිද්ධිය..! මගේ පරණ කොම්පූටරේ වර්තමාන හිමි කරු තමා නංගි... මුලදි බ්ලොගියගේ ලැප්ටොප් එකට නංගිගෙන් විසුමක් නැති හින්දා බ්ලොගිය පරණ කොම්පූටර් මරදානේ නංගිගේ කරේ ගැහුව... ඒක බාරදෙද්දි නංගිට පොඩි ඇඩ් එකකුත් දැම්මා

" නංගි, මේ අද මම ඔයාට භාර දෙන්නේ මගේ පණ! මගේ ඇස් දෙක!"

(යටි හිතෙන් - "හප්පා මළ මඟුලෙන් මං නිදහස්! )

"මේ අවුරුදු හතරට මේ කොම්පූටරේ මට කිසි වදයක් දුන්නෑ!"

(යටි හිතෙන් - "අනේ මගේ කට! උඹ මට දුන්න තරම් වදයක් මගේ හතුරෙක් වත් මට දීලා නැතුව ඇති"!)

"මේක මම බලාගත්තේ මගේ ඇස් දෙක වගේ!"

(කවුරු හරි තමංගේ ඇස් දෙක ඇස් කුහර වලින් උගුලලා එළියට අරන් සපත්තු පොළිෂ් කරන බ්‍රෂ් එකෙන් පොලිෂ් කරලා තියෙනවද? හික්)

"ඉතිං ඔයත් ඒවගේම මේක බලාගනී කියලා මම හිතනවා!"

(නංගි මට නියවනවා! මං කොම්පූටරේ බලා ගත්ත හැටි එයා නොදන්වැයි!)

හහ්! නංගි ගස්සගෙන ගියා...!

"ආයේ ලැප්ටොප් එක එහෙම අතපත ගානව එහෙම නෙමෙයි" නංගි ටිකක් එහාට යන කල් ඉඳලා මම ඇහෙන නෑහෙන තරමට පොඩි ගර්ජනාවකුත් දැම්මා...! වැඩිය සද්ද දාන්නත් බෑ.. හෙට ඉඳං උයන එකවත් වර්ජනය කරොත් මං ඉවරයි...!

පරණ කොම්පූටරේ මීයාගේ ලෙෆ්ට් බට්න් එක වැඩ කරන්නෑ. ඉතිං පැත්ත මාරු කරලා තමයි පාවිච්චි කරන්නේ...!රයිට් ක්ලික් ඕන නම් කීබෝඩ් එකේ පිහිට තමයි...! කීබෝඩ් එක ඊට හපන් !කී එකකින් ටයිප් වෙන්න ඒ කී එක උඩ හිට ගන්න තමා වෙන්නේ...!ඉතිං ඕක තමා නංගි කී බෝඩ් එකට තඩි බෑමේ රහස...!

ඕං ඉතින් පීලි පැන්නා ... කියන්න ආවේ මේ කතාව නෙමෙයි නේ...!

ඉතිං ඔන්න බ්ලොගී මර නින්දට පාත්‍ර උනාය කියමුකෝ....! මෙන්න බොලේ නංගියි අයියයි බෙරිහන් දෙනවා මොනාද කිය කියා...! අර 20 20 මැච් වල චාමර කපුගෙදර අන්තිම බෝලෙට හයේ පාරක් ගහලා නූලෙන් පරදින්න හිටපු ලංකාව බේර ගත්ත වෙලාවෙත් නංගි බෙරිහන් දුන්නේ ඒ වගේ...!

"මොනාද මනුස්සයෝ... මිනිහෙකුට නිදහසේ නිදාගන්න දෙනවකෝ! කෑගහන්නේ! ඔයාලට නම් මොකද මම එපැයි උදේම නැඟිටලා වැඩට යන්න".. මාත් ඊට හයියෙන් බෙරිහන් දුන්නා...!

ඒත් මේ දෙන්නා නෙමේ නතර කරන්නේ විලාපේ...! මං කොට්ටේ අරං කන් දෙක වැහෙන්න ඔළුවට තියලා තද කර ගත්තා...!

මෙන්න බොලේ ඒ පාර නංගි ඇවිත් ඇඳ විට්ටමෙන්ද කොහෙද ඇදලා ඇඳ හොල්ලනවා..දඩ බඩ දඩ බඩ ගාලා...! හප්පට සිරි.. මේ හාල්මැස්සිට කොහෙන්ද මෙච්චර පවර් එකක්! "දෙන්නම් ජම්බෝ....අද උඹ ඉවරයි නංගී බබෝ" කියලා කොට්ටෙත් උස්සගෙන බ්ලොගී ඔළුව උස්සලා බැලුවේ නංගිට pillow punch එකක් දෙන්න...

හෑහ් කෝ බොල නංගි.. නංගි නෑ ඇඳ ඉබේම හෙලවෙනවා...

බුදු අම්මෝ ‍......හ්...! හොල්මන්! හොල්මන්! ඇඳ ඉබේම හෙලවෙනෝ....!

බ්ලොගීට හීන් දාඩිය දැම්මා...! බ්ලොගී කොට්ටේ කොනක් හපා ගත්තේ මේ මොන විජ්ජුම්බරයක්ද කියලා හිතා ගන්න බැරුව...!
මොහොතකින් සියලු දේ නිසල උනා...! කෝ මේ දෙන්නා! බ්ලොගී අයියවයි නංගිවයි හෙව්වා..! අනේ මෙහෙමත් සහෝදරයෝ...මං මැරෙන්න දාලා දෙන්න දුවල අනිත් කාමරෙට. දෙන්න එනවා කාමරේට හිමිජ්ජො දෙන්න වගේ...!

"හා...ඇයි දෙන්න බය වෙලා වගේ.... මොකද කෑ ගැහුවේ"... මං ඇහුවේ නළලේ තිබ්බ දාඩිය ටික දෙන්න දකින්න කලින් පිහිද ගන්න ගමන්...

"භූමි කම්පාවක් ඕයි භූමි කම්පාවක්! හම්මේ ‍" "මගේ කකුල් දෙකත් පණ නෑ" නංගි විලාප දෙනව...

"ආාාාාාා. ඒකට ඔය තරම් බය වෙන්න ඕනයෑ. මට නම් ගානක් දැනුනේ වත් නෑ.." බ්ලොගී ආයෙත් හරි බරි ගැහුනේ නිදා ගන්න...! බ්ලොගී බය වෙච්චි තරම දෙයියෝ දනී...! තව ටිකක් භූමි කම්පාව continue උනා නම් උදේට වැඩට යන එක පැත්තකින් තියලා බ්ලොගීට සිද්ධ වෙන්නේ නිදා ගත්ත කොට්ට මෙට්ට ටික හෝදලා අව්වට දාන්න...!

හිකිස්!!!!!!!

තව වෙන මොනවද?

2010-05-25T22:42:00.001+05:30

හරි දැන් කියන්න බලමු ඔයාලා දන්නවද බ්ලොගීට දැන් අළුත් යාළුවෙක් ඉන්නවය කියලා. නෑනේ. එහෙනම් ඔන්න දැන ගන්න බ්ලොගිගේ අළුත් යාළුවගේ නම Sony Vaio VGN-CR520E මේ ඉන්නේ එයා. මගේ පණත් හරි එයත් හරි. හැමවෙලේම බ්ලොගීගේ උකුලේ නැළවි නැළවි තමා ඉන්නේ. මෙයා බ්ලොගී ගාවට ආවේ බ්ලොගීගේ ආදරණීය අයියාගේ ආදරණීය තෑග්ගක් විදියට. දැන් බ්ලොගී හරි හරියට බ්ලොග් ලියන්නෙත් මෙයාට පින් සිද්ද වෙන්න තමා. හරි හරි ඔය ඇති.

දැන් අනිත් නිවුස් එක. බ්ලොගී ගෙදරට අන්තර්ජාලේ ගත්තා. හුරේ……!.! ඔපිසියේ කොච්චර නම් ජාලේ තිබ්බත් ගෙදර තියෙනවා වගේ නෑනේ. ෆිල්ම් එකක් බාගන්නත් සතියක් විතර යනවා. ඇයි ඉතිං හොරෙන් එපැයි ඒ වැ‍ඩෙත් කරන්න. දැන් එහෙම නෑ. බ්ලොගී ජංජාලේ පීන පීන නානවා. බයිස්කෝප් අඩවියට පින් සිද්ද වෙන්න ඕන් රවුටරේ හැමවෙලේම ගිනි අරන් වගේ තමා. හදිස්සියකට ගෑස් ඉවර උනොත් රවුටරේ උඩට බිත්තරයක් එහෙම කඩලා දාලා බැද ගන්න උනත් පුළුවන්.

OK! දැනට බයිලා එච්චරයි. රස කතාවකින් හෙට අනිද්දම හමුවෙමු.

බ්ලොග් ලිවිම සහ තවත් පුරුදු

2010-05-23T11:38:00.001+05:30

බ්ලොගී අනිත් අය වගේම මුලදි බ්ලොග් ලිවිල්ල පටන් ගත්තේ හරිම උනන්දුවෙන් නොවැ?උනන්දුව කොච්චරද කියනවනම් බ්ලොගී කියලා නමකුත් ඈදා ගත්තානේ. ඒත් දැන් කාටත් පේනවා ඇතිනේ බ්ලොගීගේ බ්ලොග් ලිවිල්ල. ඇද ඇද බ්රේක් ගගහා යන හැටි.

ඔය වගේම තමා යාළුවනේ බ්ලොගීගේ තවත් සමහර පුරුදු. 2010 අවුරුද්ද පටන් ගත්න ඔන්න මෙන්න තියෙද්දී බ්ලොගීට හැබෑම ඩයරියක් ලියන්න පුදුම උණක් තිබ්බා. ඉතිං බ්ලොගී ඔය දන්න කියන හැමෝටම කන්කෙඳිරි ගෑවා තමන්ට ඩයරියක් හොයා දෙන්න කියලා. ඔහොම කොහො හරි ඩයරියක් හොයා ගත්තාය කියමුකෝ. ජනවාරි ලිවුවා. පෙබරවාරි මුල් සතියෙ ලිවුවා. අනේ දැන් ඒ ඩයරිය ආගිය අතක් නැහැ. ඩයරිය ගෙනත් දුන් පුද්ගලයා මේ සටහන නොදකිත්වා.

මේ ළඟකදි ඉඳලා බ්ලොගිට තවත් උණක් හැදුනා. ඒ තමා සුවදායී ක්‍රියාශීලී දිවි පැවැත්මක් සඳහා යෝග ව්‍යායාම කිරීම. ඔය උවමනාව ආපු කාලේ බ්ලොගී අවස්ථාවට ගැළපෙන ඇදුම්ද , Relaxing Music clips ද, Yoga for beginners videos ද මහ ගොඩක් එකතු කරන් වැඩේට බැස්සාය කියමුකෝ! පටන් ගත්ත කාලේ දවසට පැයයි! දවසින් දවස ගත වෙද්දි පැය, පැය භාගේ වෙලා , පැය කාල දක්වා අඩුවෙන්න ගත්තා. දැන්නම් බ්ලොගී ව්‍යායාම කොරන්නේ බඩ වැඩී කියලා හිතුන විනාඩියට විතරමයි. හිහ් හිහ්!

හනේ මන්දා, හුස්ම ගන්න එකත් Auto වෙන හින්දා හොඳයි. නැත්නම් ඒකත් නැවතිලා ගොඩක් කල්. මේ තත්වය මට විතරක්මද අනික් අයටත් පොදුයිද? දෙයියෝ දනී!!!

ඔන්න මම ලිව්වා!

2010-05-23T08:55:00.001+05:30

හා හා හා! හරි මම දන්නවා. මාස පහක් කියන්නේ ලොකු කාලයක්! ඩයරියෙ මාස පහක පිටු හිස්! එහෙනම් මොකටද ඩයරියක්? ඔව් ඒකත් හරි. මම පිළිගන්නවා. ඔහොම කරන එක හරිද මම අහන්නේ? නැහැ එහෙම කරන එක කොහෙත්ම හොඳ නැහැ. එහෙනම් ඇයි එහෙම වෙන්නේ? කවුද දන්නේ? මොනවා කියලා කරන්නද? අනේ මට ලියන්න ඕන. ඉතිං ලියන්න මගේ මොකෝ! ඔයා කියවනව නේද? බලමු ! හිතුනොත් කියවන්නම්! අනේ එහෙම කියන්න එපා. එහෙම නොකියා කොහොමද ඔයා කරන වැඩ වලට. හරි හරි කියවන්න හරි නොකියවන්න හරි ඔන්න මම ලිව්වා!

දුකට බොන්නේ පිරිමි විතරද?? 3

2009-12-27T11:57:00.001+05:30

ඉතිං ඔහොම කියව කියව ගිය බ්ලොගීට කිසි දෙයක සිහියක් තිබුනේ නැත. පසු දින අයියා සහ අනිත් අය විස්තර කල ආකරයටයි මේ කතාව මම ලියන්නේ.

අයියා - “ඒයි ඔන්න ගෙදර ආවා, දැන් අපි බහින්න ඕන, ඒයි ඒයි ඇහෙනවද? බහින්න පුළුවන්ද?”

බ්ලොගී - “ආ.....! හා... හා!”

අයියා බ්ලොගී වත්තම් කරගෙන වෑන් එකෙන් බහි. බැස්ස පසුත් බ්ලොගීව අල්ලාගෙන සිටින්නේ අයියා විසිනි.

අයියා - “ඔයාට ඇවිදින්න පුළුවන්ද?”

බ්ලොගී - “පුළුවන් පුළුවන්” “ඇයි මට බැරි?”

අයියා හෙමින් බ්ලොගීව අල්ලාගෙන සිටි අත බුරුලු කරේ වෑන් එකේ තිබුන බ්ලොගිගේ සපත්තු දෙක ගන්නටලු.

දඩාං..! බිඩිං...! ඩෝ...ං! බ්ලොගීලගේ ගෙදර වතුර යන කානුවෙ, පෙරදා වැස්සට මඩවී නාරා වලක් වී තිබුන වතුර වලට බ්ලොගී වැටී ඇත්තේ එහි සිටි ඉස්ගෙඩියන් ගෙම්බන් පනුවන් සියල්ල වලෙන් ගොඩ කරවමිනි.

දැන් ඉතිං මොනා කරන්නද? අයියා නංගීවත් උදව් කරගෙන පිටි මූට්ටයක් සේ බ්ලොගීවත් කර ගහගෙන ගෙදරට ගාටා ඇත. (බ්ලොගීගේ මහගෙයත් බ්ලොගීගේ ලොකු අම්මාගේ ගෙයත් ඇත්තේ එක ලඟය. සාමාන්‍යයෙන් නෑදෑ පිරිවර යන්නේ මහගෙදරටයි. අයියා බ්ලොගිවත් උස්සගෙන ලොකු අම්මාගේ ගෙදරට ගිහින් ඇත්තේ නෑදැයෝ ටික වැඩිය ඒ පැත්තට නොඑන බැවිනි.) බ්ලොගී අයියාගේ කර උඩින් එන හැටි දුටු ලොකු අම්මා ඇස් උඩදාගෙන බලා සිට ඇත්තේ වෙනදට යස අගේට ලොකු අම්මව හොයාගෙන දුවගෙන එන බ්ලොගියට මක් උනාද කියලයි. මඩ නාගෙන සිටි බ්ලොගීව ගෙදර කාමරයක බිමින් තියන ලදි. මේ සියල්ල වෙද්දිත් බ්ලොගීගේ කට වැහුනේ නැතිලු. මෙච්චර කල් කාටවත්ම නොකියා හිතේ තියාගෙන දුක් විඳපු සියලු දෑ හෙලි කරමින් බ්ලොගී අඬා ඇත. විදෙස් ගතව සිටින අම්මාවත් අයියාවත් මේ දැන් මෙතනට ගෙනත් දෙන්න කියමින් බ්ලොගී හඬා ඇත. පුංචි කාලයේ පටන්ම අම්මාගේ උණුසුම නැතුව හැදුන ඒ අඩුව ගොඩක් දැනිලා තිබුනත් ඒ බව කාටත් නොපෙන්වා හැම වෙලේම සිනා මුහුණෙන් සිටි බ්ලොගිට හිතේ තිබුන දුක පිට කරගන්න හොඳ අවස්ථාවක් ලැබී ඇත. දිගින් දිගටම අයියාත් අම්මාවත් ගෙනැත් දෙන සේ ඉල්ලමින් කෑගසමින් හඬන බ්ලොගිව සනසන්න කාටත් පුළුවන් වෙලා නැනැ. මේ විකාරය ඉවරවෙන පාටකුත් නැති හින්දා කටිටියම එකතුවී බොහොම දරුණු පියවරක් ක්‍රියාත්මක කරන්න තීරණය කරලා. ගෙදර තිබුන දෙහි ගෙඩි ටිකක් සොයා ගත් ලොකු අම්මා ඒවා කපා බ්ලොගීගේ ඔළුවෙත් යටපතුලෙත් තවරා ඇත්තේ එතකොටත් වෙරි බහිවිදැයි බලන්නලු. මේ වැඩේන් පස්සේ කට්ටියම බ්ලොගීව උස්සන් නාන කාමරයට අරන් ගොස් ඇත්තේ දෙහි ගෙඩියට කරන්න බැරි දේ සීතල වතරටත් පුළුවන්දැයි බලන්න. නාන කාමරයේ රෙදි සෝදන ගලේ බ්ලොගීව වාඩි කරවලා වතුර ටැංකියෙන් අයිස් වගේ සීතල වතුර අරන් බ්ලොගී නාවද්දී බ්ලොගී හූ තියන්න පටන් අරන්. තමන්ව නාවන්ට නොදී අරන් යන ලෙස කියමින් බ්ලොගී නංගීට බැගෑපත් වෙමින් හඬා ඇත.

තමන්ව නෑවු සියලු දෙනාට දෙස් තියමින් හඬන බ්ලොගීව නැවතත් කාමරයට මාරු කරද්දි වත් බ්ලොගීගේ කට වැහිලා නැහැ. ඒ ගමන බ්ලොගීට මතක් උනේ මීට අවුරුදු ගනනාවකට කලින් (බ්ලොගී සා පෙ ලියන කාලෙ) ඉඳලා බ්ලොගීට ඇණයක් උන කොළු ගැටයෙක්ව. මේ කොළු ගැටය තවමත් ඉඳලා හිටලා කොහෙන් හරි මතු වෙලා බ්ලොගීට ඇණයක් වෙනවා. ඒ පාර ඒ කොළු ගැටයව මරණ්නයි බ්ලොගීට උවමනා උනේ. ඒ කොළු ගැටයවත් ඒයාට සපෝට් කරන සියලු දෙනාවත් එක පාරින් මරා දමන බවට බ්ලොගී දිවුරා ඇත (දැක්ක නේද බ්ව්වම එන පිට් එක). එයින් බ්ලොගීව නිහඬ කරන්නට හැකිවී ඇත්තේ හෙට උදේම ගිහින් ඒ කොළු ගැටයට තලන්නට බ්ලොගීට උදව් කරන බවට අයියා කිවුවට පස්සෙයි.

ඉතිං ඔහොම පැයක් විතර නා නා ප්‍රකාර දේ කියමින් සිටි බ්ලොගීට දොයි මත වෙලා තියෙන්නේ ගෙදර හැමෝටම බ්ලොගීව නලවල හති වැටුනට පස්සෙයි. තව තවත් විකාර කරන්න ගත්තොත් sleeping tablet පොවන්නත් ගෙදර කට්ටිය කතා උනා කියලා බ්ලොගීට පස්සේ ආරංචි උනා.

හොඳට නිදා හිටපු බ්ලොගීට නැගිටින්නට උනේ ඔළුව පැලෙන්න තරම් රිදෙන්න ගත්ත නිසාත් බඩවැල් කැරකෙනවා වගේ දැනිච්ච බඩේ අමාරුව නිසාත්. නැගිටලා නාන කාමරේට ගිය බ්ලොගිව අඩියක් පස්සට විසික් උනේ කණ්නාඩියෙන් දැකපු රූපයට බය වෙලා. දෙහි ගාපු හින්දද කොහද කෙස් වලු ටික කෙලින් වෙලි තිබුනේ කරන්ට් වැදිච්ච කාක්කෙක්ගේ පිහාටු වගෙයි. ඇස් ගෙඩි දෙක රතු පාටයි. අඬපු නිසාම මූණත් තඩිසිසි වෙලා. අවශ්‍යතාව ඉටු කරගත් බ්ලොගී අයෙත් ගොහින් දොයියා ගත්තා.

උදේ නැගිට්ටම වෙච්චිදේ හිතා ගත්හැකියි නේ. බ්ලොගීගේ ආච්චි ඇතුළු වැඩිහිටි පාර්ශවයෙන් බ්ලොගීට කනේ ඇඟිලි ගහ ගන්න ලුණු ඇඹුල් ගොරක ඇතුව හොඳට අහගන්න ලැබුනා. ඒ මදිවට බ්ලොගී පිරිවරේ අයගේ කතා. නංගී බ්ලොගීගේ ව්කාර ඔක්කොම ඒයාගේ mobile phone එකෙන් record කරලා හැමෝටම cast කරනවා. මමත් ඔය වීඩියෝ එකක් දෙකක් බැලුවෝ. හයීයෝ...!එකම විකාරයක් ...! පොළොව පලා ගෙන ගහින් හැංගෙන්න හිතුනා බ්ලොගීට.

ඔහොම හැමෝගෙම විහිළු අස්සේ බ්ලොගීගේ හිතේ තව පොඩි බයකුත් ඇතිවෙලා. ඇයි දැන් බ්ලොගී කරපු වැඩේ ගැන SPBR දැන ගත්තොත් විසුමක් නෑ. මොකද එයා වත් නොකරන වැඩක් තමා බ්ලොගී කරලා තියෙන්නෙ. ඔහොම කල්පනා කර කර ඉන්න කොට බ්ලොගීට එනවා call එකක්. කාගෙන්ද සතියක් විතර තරහා වෙලා කතා නොකර හිටපු අරයාගෙන්. බ්ලොගී ගැහැ ගැහී call එක answer කරා. “අවුලක් නෑ මම ඔයාට සමාව දුන්නා. දැන් අපි යාළුයි.” එයා කියනවා. “ඉතිං දෙවියනේ මම කවද්ද ඔයාගෙන් සමාව ඉල්ලුවේ” මම ඇහුවා. “ඇයි මේ ඔයා ඊයේ රෑ msg එකක් දාලා තියෙන්නේ” “මම කරපු වැරදි වලට සමාවෙන්න” කියලා. මාවත් අමතක වෙලා හිටි මම කොහොමද msg එකක් type කරන්නේ. මමත් කල්පනා කලා. බ්ලොගීගේ අයියණ්ඩි මෙතැනින් ගියේ ඔය වෙලාවේ. අයියා බ්ලොගීට ඇහැක් ගහලා අමුතු පහේ හිනාවකුත් දාගෙනයි ගියේ. පස්සේ තමා බ්ලොගීට ඇත්ත වැ‍ටහුනේ. අයියා බ්ලොගීට වෙච්ච පොරොන්දුව ඒ විදියටම ඉෂ්ඨ කරලා.

නිමි!

දුකට බොන්නේ පිරිමි විතරද?? 2

2009-12-27T09:50:00.003+05:30

ඉතිං ඔය අතරෙ අර අක්කත් ලඟම එනවා කියලා බ්ලොගීට පණිවිඩේ හම්බ උනා.
බ්ලොගියි නංගියි අයියයි හනි හනිකේ ලැහැස්ති උනේ වාහනේ ගේ ගාවට ආ සැනින් පැන ගන්න. ඔය අතරෙ තමයි බ්ලොගීගේ සරීර කූඩුව අස්සේ මහා පෙරළියක ආරම්භයක් ඇති වෙන්න ගත්තේ. ඉස්සෙල්ලාම බ්ලොගීගේ කන් දෙකන් පටන් ගත්ත රස්නය මුහුණ පුරා පැතිරෙන්න ගත්තා. ඊට පස්සේ හීන් දාඩියකුත් දාන්න ගත්තා. බ්ලොගී ලෑස්තිවීම පැත්තකින් තියලා බිම වාඩි උනේ කාමරේම ලාවට කැරකෙනවා වගේ දැනෙන් ගත්ත නිසයි. මේ අතර කොහෙද හැංගිලා හිටපු කුරුල්ලෙකුයි තරු පොකුරකුයි බ්ලොගීගේ ඔළුව වටේ කරණම් ගහන්න ගත්තා. ෂූ..ෂූ...ෂූ! බ්ලොගී අත ගසලා කුරුල්ලව එලවන් උත්සහ ගත්තා. තරුව කුරුල්ල පස්සේ දුවනවද කුරුල්ල තරුව පස්සේ එළවනවද? බ්ලොගීට එකම ප්‍රශ්නයයි.
අයියා....! අයි....යා!
බ්ලොගී පත්වෙලා හිටපු මේ තත්වෙ දුටුව නංගී කෑමොර දෙන්න ගත්තා. අයියා බය වෙච්චි පාර පුටුවකුත් පෙරලං දුවන් එනවා. නෑ නෑ අයියයි තව කවුරුහරිත් දුවන් එනවා. එයත් අයියා වගේමයි. නෑ නෑ අයියලම දෙන්නෙක්ද කොහෙද? බ්ලොගීගේ විකාරෙ දුටු අයියා ඔළුවේ අතගහ ගත්තේ කාරණේ තේරුම් අරන් වගේ. අලි මදිවට කොටි කියලා ආන් අර අක්කලත් එනව. දැන් තමා බ්ලොගියට අමාරුම හරිය. කෙලින් ඉන්නත් බැහැ. වෙරි කියල පෙන්නන්නත් බැහැ. මොකද අර එන නෑදැ පිරිවරේ වැඩිහිටි අය දෙතුන් දෙනෙකුත් ඉන්න නිසා. කොහොම හරි නැගිට ගත්ත බ්ලොගී එන අය පිළිගන්න ඉස්සරහට ගියා.
හානේ...! ඔයාගේ හැටි. ඇදිලා ගිහින්...! ඇස් යට ගහින්...! කළුත් වෙලා..! ඇයි මේ අඬලා ...! අසනීපෙන්ද? ආපු හැමෝම බ්ලොගීව වැළඳගෙන බ්ලොගීගේ රූප ශ්‍රීය වර්ණනා කරන්න ගත්තා.හී...! හී...! ප්‍රශ්න අහන හැමෝටම බ්ලොගීගේ පිළිතුර උනේ ඔය එළු හිනාව. කට අරින්නත් බෑ. ඒ තරම් සුවඳයි. "හා හා, ඉක්මනට යමු නේ? රෑත් වෙනවා" අයියා ගමන හදිස්සි කරේ බ්ලොගී කොයි වෙලෙ පිස්සු නටන්න ගනීද කියලා දන්නැති නිසා. බ්ලොගී යන යන තැන අයියා බ්ලොගී ඇඳන් හිටපු T-Shirt එකෙ කොනකින් අල්ලගෙන යනවා. ඉතිං ඔහොම කට්ටියම වෑන් එකට නැග ගත්තයි කියමුකො. අයියා බ්ලොගියවත් ඇද ගෙන පිටි පස්සම සීට් එකට ගියා. දැන් බ්ලොගී ඉන්නේ අයියටයි නංගිටයි මැදි වෙලා. බ්ලොගීගේ ඔළුව බෙල්ලෙන් ගැළවිලා වගේ දෙපැත්තට වැනි වැනී අයියගෙයි නංගිගෙයි උරහිස් වල මාරුවෙන් මාරුවට සැතපෙනවා. "
අයියා...! අයියා....!" "මට අරයට කෝල් එකක් අරන් දෙන්න, අරන් දෙන්නකෝ...! මට එයාට කතා කරන්න ඕන! කෝල් එකක් අරන් දෙන්න කෝ." ඔය අතරේ බ්ලොගීට එයාගේ ආදරේ මතක් වෙලා අයියට පින්සෙඬු වෙන්න පටන් ගත්තා. " ඒයි ඒයි කට කට වහගන්න, ගෙදර ගිහින් එයාට කතා කරමු, දැන් එපා" අයියා බ්ලොගීගේ mobile phone එක උදුර ගත්තා. දැනි දිගින් දිගටම බ්ලොගීගෙන් අයියට ඔය කරදරේ සිද්ධ උනා. බැරිම තැන අයියා බ්ලොගීගේ කට අතින් තද කරලා වහ ගත්තා. දැන් බ්ලොගීට මීක් ගාන්නවත් බෑ.
මෙහෙම කල්පනා කර කර යද්දි සුපුරුදු ගොඩනැගිලි, පන්සල්,කෝවිල් පහු කරගෙන යනවා කියලා බ්ලොගීට තේරෙනවා. ඔය අතරෙම බ්ලොගිට එයාගේ ආදරෙත් මතක් වෙනවා. ඇස් වලින් කඳුලුත් ගලනවා..! මේක දැකපු අයියා බ්ලොගීගේ කටෙන් අත ගත්තේ බ්ලොගීගේ හුස්ම වත් හිර වෙලාද කියන බයට වෙන්නැති. "ඈ...ෑ ෑ...ෑ....ෑ., හහ්...හහ්...හහ්...ඈ........ඈ....!" බ්ලොගී මහ හයියෙන් කෑගහල අඬන්න පටන් ගත්තා, "මට කෝල් එකක් අරන් දෙන්නඩකෝ...ඕ ...ඕ...!, මට එයාට කතා කරලා සොරි කියන්න ඕ....නේ.....නේ...නේ! මට කෝල් එකක් අරන් දෙන්නඩකෝ...ඕ ...ඕ...! "එයා මාත් එක්ක තරහ වෙලා....නේ! මට කතා කරේ නෑ එයා....! ඈ...ෑ ෑ...ෑ....ෑ" බ්ලොගී අඬනවා. "හරි හරි මම ඔයාලව යාළු කරලා දෙන්නම් කෝ" අයියා පොරොන්දු වෙනවා. "ඈ...ෑ ෑ...ෑ....ෑ" වැඩේ හරියන්නෑ කියලා තේරුන අයියයි නංගියි බ්ලොගීව නිදි කරවන්න උත්සහ ගත්තා...! හනේ මගේ කට...! මට එය වසාගෙන සිටින්නට උවමනා ඇතත් එය නොවැසෙයි. මේ මොන පුදුමයක්ද? එය ඔහේ කියවයි. කටට එන දේ කියවයි. විකාර කියවයි. හරියට මගේ කට නෙමෙයි වගේ. වෙන කාගෙද වාචාලයෙක්ගේ කට මට බද්ධ කරලා වගේ. මගේ කට මගේ පාලනයෙන් තොරයි. බ්ලොගීට හරියටම මතක එච්චරයි. ඉන් පසු සිදධ උන කිසිම දෙයක් සත්තකින්ම බ්ලොගීට මතක නැත. ඒත් කතාව ඉවරත් නැත. ඒත් මම මෙතනින් එහාට කියන්නේ බ්ලොගී හැසිරුන විදිය ගැන අයියා නංගී ඇතුළු බ්ලොගීගේ ගෙදර ඈයෝ තමාත් කිය කියා හිනැහෙන දේවල්ය.

දුකට බොන්නේ පිරිමි විතරද??

2009-12-24T15:36:00.002+05:30

අද කියන යන්නේ බ්ලොගී මුහුණදීපු සාමාන්‍යයෙන් අසාමන්‍ය සිද්ධියක් ගැනයි. අනේ ඉතිං මේක කියවලා බ්ලොගී ගැන අහිතක් එහෙම හිතන්න එපා ඔන්න.

සිද්දිටය මුල මේකයි. බ්ලොගී හෙවත් මගේ අතිජාත ප්‍රේම කතාව ගැන හැමෝම දන්නවනේ. ඉතිං එකෝමත් එක දවසක ඕං ඔය සත්‍ය ප්‍රේම බෘංග රජාත් එක්ක මම පොඩිම පොඩි සිද්දියකට බරපතළ වචන වලින් ගහමරාගෙන දවස් ගනන් කතා නොකර දෙපැත්තට වෙලයි හිටියේ. මාත් බැලුවා දවසක් දෙකක්. එහා පැත්තෙන් කිසිම response එකක් තිබුනෙම නෑ. ඒ කියල සකන්ඩ් වෙයිද මම. මාත් ඔහේ හිටියා. ඒත් ඉතිං ඉස්සර කාලෙ මතක් වෙලා බ්ලොගීගේ ඇහැට නොදැනීම කඳුළු බින්දුවකුත් ආවෙ නැතුව නොවෙයි. ඔහොම ඉන්න ඉන්න බ්ලොගීගේ සාංකාව වැඩි දියුණු වෙලා ඒ අස්සෙන් තරහකුත් කැකෑරෙන්න ගත්තා. කල්පනා කරලා කරලා බ්ලොගී හිතා ගත්තා මේච්චර කල් බ්ලොගීව ගනන් ගන්නේ නැතුව හිටි එක්කෙනාට පාඩමක් උගන්වන්න.

එදා සුපුරුදු පරිදි බ්ලොගී වැඩට ගොහින් ගාට ගාට ගෙදරට ගොඩ උනාය කියමුකෝ. ගොඩක් දුර පයිං ගාටපු හන්දා වේලිලා තියෙන් උගුර කට වේල ගන්න බ්ලොගී ෆ්‍රිජ් එක ඇරියා. හ්ම්...ම්. ෆ්‍රිජ් එකේ අමුතු බෝතලයක් කූල් එකේ බලන් ඉන්නවා. තියෙන්නේ නම් වතුර වගේ. මම ඒක අතට අරන් කරකවලා බැලුවා. "White Diamond"......! ඒකෙ සඳහන් වෙලා තිබුනේ එහෙමයි. බෝතලෙන් බාගයක්ම දැනටමත් ඉවර කරලා. ( බ්ලොගී‍ ඇති වෙච්ච සොර සතුරු බියකට පිළියම් වශයෙන් බ්ලොගීගේ ලොකු අම්මගේ පුතා ටික දවසකට බ්ලොගී ලැයි ගෙදර පැලපදියං වෙලයි හිටියේ. මේ බෝතලේ අයිති එයාට) තවත් භාගයක්ම බෝතලේ තියෙනවා. මම හිමින් මූඩිය ඇරලා බෝතල් කට නහයට තියලා හොඳ හුස්මක් ගත්තා. ඈ ෑ ෑක් කා කා..! Expired වෙච්චි ඔඩිකොලොන්ග් එකක් වගෙයි ගඳ. ඉතිං ඔහොම බෝතලේ අතේ තියං ඉද්දි බ්ලොගීගේ මොලේ කොණක ටිං ටිං ටිං ගාලා සිග්නල් එකක් වැදෙන්න ගත්තා. සාමාන්‍යයෙන් මින්ස්සු බොන්නේ දුකටනේ. ඉතිං බ්ලොගී ඉන්නෙත් දුකින්. සමහර මිනිස්සු තරහටත් බොනවානේ. ඉතිං බ්ලොගී ඉන්නෙත් තරහෙන්. සමහරු කාට හරි මුණටම බනින්න තියෙන් බයට බීලා වැට ගාවට ගිහින් බැනලා එනවනේ. ඉතිං බ්ලොගීටත් අහවල් පොරට පළු යන්න බනින ඕන, ඒත් බයයි. ඉතිං මේ හැමදේටම විසදුම දැන් බ්ලොගීගෙ අතේ තියෙනවා. හිමීට වට පිට බලපු බ්ලොගී අර බෝතලේ කටට හලා ගත්තා.

ගුඩුක්............! ගුඩුක්........! ගඩුක්...! ඔ...ඈ...ෑ...ෑ...ක්.. ගුඩුක්............! ගුඩුක්........! ගඩුක්...! ඔ...ඈ...ෑ...ෑ...ක්..

බොන ඔක්කොම ආපස්සට එනවා. ඒත් මම නෙමෙයි අතඇරියේ. උගුර කට පිච්චිලා ගියත් බඩවැල් ඇඹරිලා යන්න ගියත් මම නෙමෙයි අත ඇරියේ. හ්ම්.! බෝතලේ ඉවරයි. මම දුවලා ගියා ටැප් එක ගාවට. පිරෙව්වා වතුර එකක් බෝතලේ බාගයකට දැම්මා ෆ්‍රිජ් එකේ.මම වැඩ ඇරිලා ගෙදර ඇවිත් අච්චර ජඩ වැඩක් කරලා ඉවරවෙන කල් වත් දන්නැතුව නංගි මලක් කඩනවා. මමත් ඉතිං පූසා වගේ ඇදුම් මාරු කරලා එහෙම පිළිවෙලකට හිටියේ එදා හවස බ්ලොගීගේ අක්කා කෙනෙක් එනවා කියලා තිබුන හන්දා. එයා එන්නෙත් නිකං නෙමෙයි නෑදැ පිරිවරකුත් එක්ක වෑන් එකේ. අක්කා ආපු ගමන්ම බ්ලොගීවත්, නංගිවත් අයියවත් එක්කගෙන බ්ලොගීගේ ආදරණීය බඳුළු පුරවරේ බලා පිටවෙන්න තමා ප්ලෑන් එක වෙලා තිබුනේ.

හප්පා මහන්සියි. මේ ටිකත් ලියා ගත්තේ ඔපීසියේ දහසක් බාධක මැද. ඉතුරු ටික අනිත් දවසක දැම්මට අහිතක් නෑ නේද?හැමෝටම සුභම සුභ නත්තලක් වේවා කියලා බ්ලොගී මුළු හදින්ම සුභ පතනවා.........!

සමුගැන්ම

2009-12-19T10:51:00.001+05:30

කෝ.......!කෝ..........! මේතනනේ තිබ්බේ..! ඔව් මට හොඳට මතකයි......!මෙතන තමයි තිබ්බේ....! කෝ...! කවුද ගත්තේ..? මේකට මොනා උනාද? හොඳටම සුවර්...! මෙතනමයි තිබ්බේ..! මේක යකාගේ වැඩක් නේ බොල.. !

හාාාාා මේ තියෙන්නේ...! මගේ සූකිරි කැටේ. උම්මා........! හෑ......හ්! හෑ......හ්! හෑ.........හ්! හැච්ච්ච්....චූ....චු.....චූ...ම්...! හප්පේ! දූවිලි නාලා...! මකුළු දැල් බැ‍ඳලා..! කොහෙද හැංගිලා හිටියේ....? මම කොච්චර නම් හෙව්වද? නෝටියා..! ආයේ මාව දාලා ගියොත් ගානවා ගානවා පොළවේ. යන්නෑනේද? හම්...! ඒත් ඉතිං තව දවස් කීයද ඔයා මාත් එක්ක ඉන්නේ..! ලබන අවුරුද්දේ මට අළුත් එක්කෙනෙක් හොයා ගන්න වෙනවානේ..! එතකොට ඔයාට මොකද වෙන්නේ...! කමක් නෑ මම ඔයාව විසි කරන්නේ නැහැ.මේ අවුරුද්දේම මාත් එක්ක හිටිය වගේ ඔයා හැමදාම මගේත් එක්කම ඉන්න..!

කලින් වගෙම හැමදාමත් ඔයා මගේ ආදරණීය දිනපොත හෙවත් බ්ලොගීගේ ඩයරිය.!

හිතේ අමාරුවට ලියවුන කවි

2009-06-14T10:10:00.001+05:30

මෙච්චර කල් නොලීවාට බ්ලොගී ගේ ඩයරියේ

අද ලියනවා කවි පද ටික ගලපල හදිස්සියේ‍

මෝඩයාගේ දවසේ මම බ්ලොග් ලිව්වට පස්සේ

නැත මේ අද වන තුරු මම මගේ ඩයරිය දැක්කේ

පැංචි ගිහින් උපාධි ගන්නට කොළොම්පුරේ

හැදිලා උණක් සතියක් හිටියලු GH හි ජපුරේ

සිතැඟිට පින් සිද්ද වෙන්න සැරිසැරුවට ජාලේ

නැහැ සතයක් වත් ගත්තේ හිත හොඳ කම ඔහුගේ

ලබන මාසේ අම්මා එනව මැද පෙරදිග සල්ලි අරන්

එතකොට ගන්නවා ජාලේ ගෙදරට මම සල්ලි බලෙන්

රන් යතුරේ ලොක්කන් අද රන් කූඩුවේ දමලා

රන් යතුරට වැඩ කල අපි මහ පාරට වැටිලා

ඉස්සර දුටු නිල් මොණරුන් නැහැ කලකින් දුටුවේ

එයින් දාපු සෙල්ලම් සිහිවි අද මට ඇඬුනේ

අනාගතේ දොරටු අරින රන් යතුරට බැඳුන දිනේ

දැකපු හීන තව දුරටත් නැහැ ඉතුරුව අපේ හිතේ

පියන් කොළුවා නැති දවසට තේ ටික හදලා දුන්නට

admin අක්කා නිවාඩු දා සේල්ස් පොතත් පිරෙව්වාට

අපේ අත්ත ගොඩ දාන්න ළමයි හොයලා ගෙනාවාට

ඉළ පතෙනුත් ගහලා මදි අපි වැඩි වැඩ පෙන්නුවාට

හිතට දුකයි, ඒ කියලා අඬන්න බෑ තවදුරටත්

කඩේ ගියා මදැයි ඉතින් අද වෙනකල් වසර තුනක්

වන්දිත් නෑ පඩියත් නෑ හුළං තමයි ඉතුරු උනේ

කොයි කාටත් පාඩම් වේවා මගේ මේ කතන්දරේ

ඔන්න ඕක තමයි උනේ බ්ලොගීට පහුගිය කාලේ

උයනවා කනවා ගෙවෙන්නේ ඔහොමයි දැන් මගේ කාලේ

එහෙනම් ඔය මදැ කිව්ව අදට ඇතිය මම ලිව්වා

තව දවසක එන්නම් එහෙනම් ඕං මම දිව්වා

බ්ලොගී මොඩිෆයි වෙලා(ද?)

2009-04-01T12:55:00.002+05:30

බ්ලොගීට කාලෙක ඉඳන් ආසවක් තිබුනා අර ටෙලිවිෂන් එකේ පෙන්නන නිළි ඇන්ටිලා වගේ කොණ්ඩෙ දඟර කරගන්න. ඔය ආසාව ගැන බියුටි කචල් කරන නංගිට කිච්චම නංගි කිව්වා ඒකට කියන්නේ "ස්පා" කිරීමයි කියලා. ඉතිං එදා ඉඳලා මට තිබුනේ ඔය කියපු ඉස්පා පිස්සුව. රෑට හීනෙන් පෙනුනෙත් මං සැලුන් කඩෙ ගිහින් කොණ්ඩෙ දඟර කරගන්න හැටි. උදේට නැඟිටලා බ්ලොගී දුවන්නේ කණ්නාඩිය ගාවට වැරදිලා වත් හීනෙ ඇත්ත වෙලාද බලන්න. හැමදාම එකම විදිහට අස්ප වලිගේ වගේ කොණ්ඩෙ බැඳලා මට එපා වෙලයි හිටියේ.වෙන කිසිම විලාසිතාවක් දාන්න බැරි විදියේ අමුතු කොණ්ඩ පොඩ්ඩක් තමා මට තිබුනේ. ඉතිං මම බොහොම විපරමෙන් හිටියේ ඔය ඉස්පාව කරගන්නේ කොහොමද කියලා. අපේ පැංචි ඔය වැඩ වලට දස්සි. මම පැංචිගෙනුත් විපරම් කරලා බැලුවම ඔන්න මට හොඳ හෝඩුවාවක් ලැබුනා. ඉතිං මම ඉරිදා මගේ නිවාඩු දවසෙත් ලහි ලහියේ ඇඳ පැළඳ ගෙන තකහනියේ පැංචි හොයන් ගියේ ඔය වැඩේට තමා.

පැංචිගේ කඩු හරඹ පන්තිය ඉවර වෙච්චි ගමන් පැංචි මාවත් ඇදන් සැලුන් කඩ හොය හොයා පිටත් උනා. ඔහොම හොය හොයා ගිහින් අපි දෙන්නා ආවා එක තැනකට. හම්! පෙනුම නම් හොදයි. කොණ්ඩෙට කරන හැම දස වදයක්ම සැලුන් දොරේ ස්ටිකර් කොළ වලින් අලවලා තිබුනා. මාත් ඉතිං දොර ඇරගෙන ගියා. ඒක ඇතුලේ හිටියා ඇස් බැමි ගලෝපු බෙල්ලට වඩා මූණ සුදුම සුදු ලස්සන නාඹර ගැටිස්සියෝ දෙන්නෙක්ම. එක්කෙනෙක් දුවන් ආවා අපි ගාවට "ඇයි මිස්? එන්න මිස්. මොකද්ද මිස් කෙරෙන්න ඕන?. ෆා...හ්!. මාර සුහද පිළිගැනීමක්. ඊට පස්සේ අපි දන්න කියන වචන ඔක්කොම පාවිච්චි කරලා මට ඕන විලාසිතාව ගැන කිව්වා.දැන් අර ගැටිස්සි තොල හපාගෙන ඇස් උඩදාගෙන කල්පනා කරනවා. "මේ අපි කියපුවා හරි නේද?" . මම පැංචිට ලං වෙලා ඇහුනා. "හරි හරි ඉන්නකෝ මොනාද කියන්නේ බලමු" පැංචි කිව්වා. ඊට පස්සේ අර ගැටිස්සි ඇදලා පැදලා මෙහෙම කිව්වා. "ඒක නම් අපි කරන්නේ බඩු ඔක්කොම ගෙන්නලා තමයි. ඔයාලට පුළුවන් දවසක් කියන්න අපි බඩු ටික ගෙන්නලා තියන්නම්, එදාට ඔයාලා එන්න ". මගේ ඉහේ මල් පිපුනා. එතකොට ගාන කොහොමද මම ඇහුවා. ගැටිස්සි ආයෙත් ඇස් උඩ දාගෙන කල්පනා කරන්න ගත්තා. හම්! තුන්දාහක් විතර, අහලා තමයි කියන්න ඕන. කොණ්ඩේ බලලා තමයි ඉතිං ඒක තීරණය කරන්න ඕන.එයා කිව්වා. හා එහෙනම් ඔයා අහලා තියන්නකෝ අපි ආයෙත් එන්නම්. මායි පැංචියි එළියට බැස්සා.
ඒ වෙනකොට මට ගාන අහලා හීන් දාඩියකුත් දාලා තිබුනා. ස්පා කිරීමේ ආසාවත් නැති වෙලයි තිබුනේ. ඒ නිසා මම තීරණය කලා නිකම්ම කොණ්ඩෙ කපා ගන්න. අපි ගියා තවත් තැනතට. එතනට ගිහින් අපි විපරම් කලේ අළුත්ම කොණ්ඩා විලාසිතා ගැන. එතකොට කියපු එක විලාසිතාවකට මට හිතගියා. ඒ තමා කොණ්ඩෙ එකම ලෙවල් එකට නොතියා තට්ටු තට්ටු වෙන්න කපන එක. කියපු විදියට නම් ඒ විලාසිතාව මට ගැළපෙයි කියලා මට හිතුනා. ඉතිං මම ගිහින් අර දත් ගලවන පුටුවෙන් වාඩි උනා. බෙල්ල වටේට තුවායක් එතුනා. ඊට උඩින් තව ඉටි රෙද්දකුත් එතුනා. වයස අවුරුදු දහයෙදි සැලුන් එකකින් කොණ්ඩෙ කැපුවට පස්සේ අදමයි මේ කොණ්ඩෙ කපන්නේ සැලුන් එකකින්. හදුන් පොත කී ගාන සද්දෙත් ලාවට නිකං ඇහෙනවා ඇහෙනවා වගේ. ඔන්න දැන් බාබර් අයියා චුයින්ගම් එකක් හප හපා මගේ ඔළුවට වතුර විද්දා. තිබ්බ කතුරු ගොඩෙන් ලොකුම කතුර අරගෙන මගේ කොණ්ඩෙට අත තිබ්බ ගමන් මම වෙන දෙයක් වෙද්දෙන් කියලා තිස්තුන් කෝටියක් දෙවි දේවතාවුන් සිහි කරගෙන ඇස් දෙක තද කරලා වහ ගත්තා. "තට්ටු කියක් ඕනද මිස්?" අයියා අහනවා. "කපන එකේ තට්ටු විසිපහක් වත් කපන්න" ඒ කිව්වේ මම. "හිකිස්" බාබර් අයියයි, එයාගේ සහායකට හිටපු ගෑණු දැරිවියි, පැත්තක වාඩි වෙලා හිටපු පැංවියි මං දිහා බලලා කිණ්ඩියට වගේ හිනා වෙනවා මම කණ්නාඩියෙන් දැක්කා. "එච්චර නම් බැරිවෙයි මිස්, ඔයාගේ කොණ්ඩෙ තරමට නම් තට්ටු හතරක් විතර තමා පුළුවන්" බාබර් අයියා කියපි. තේරෙනවනේ එහෙනම් මොන මඟුළකටද අහන්නේ මට කියන්න හිතුනට මම කිව්වේ නැහැ.
දැන් ඔන්න බරටම වැඩේ කෙරෙනවා. කපනවා පීරනවා වතුර ඉහිනවා ආයෙත් කපනවා වැඩ කෝටියයි. අන්තිමේදි හෙයා ඩ්‍රයර් එකක් අල්ලලා කොණ්ඩෙත් වේලලාම දුන්නා. තුවායත් අයින් කරනකල්ම ඉදලා මම හිමිට ඇස් දෙක ඇරියා. අප්පට සිරි. මට ගිය කලක්. එක පාරම මට මතක් උනේ හතර වසරෙද කොහෙද ඉංග්‍රීසි පාඩමකදි හදපු පුවක් මල් බොනික්කව. යස අගේට අස්ප වලිගෙ වගේ තිබ්බ මගේ අගේ ඇති කෙස් කළඹ මම වාඩි වෙලා හිටපු පුටුව ගාව පණ අදිනවා දැකලා ම‍ගේ පපුව හෝස් ගාලා ගියා. දැන් ඉතින් ගිය නුවණ ආයෙ මැමත් අලි දාහක් දාලාවත් අද්දව ගන්න බෑනෙ. ඒත් ඉතින් පොඩ්ඩක් කණ්නාඩිය ඉස්සරහ හැරි හැරි බලද්දි අවුලකුත් නැහැ වගේ. හැමදාම එකම පෙනුමෙන් ඉන්නවාට වඩා ටිකක් වෙනස් වෙන එකත් හොඳයි නොවැ. බාබර් අයියාගේ ගාන බැලන්ස් කරාට පස්සේ තට්ටු ගහපු කේස කලාපේ රැක බලාගන්න නොමිලේ උපදෙසුත් ලැබුනා. ඉතිං මම පැංචිත් ඉස්සර කරන් පාරට බැස්සා. පැංචිගෙත් ගෙදර යන වෙලාව හන්දා එයාටත් සමු දිලා මම මගේ අළුත් විලාසිතාව හැමෝටම පේන විදිහට ඔළුව ගස්සා ගස්සා බස් ස්ටෑන්ඩ් එකට ගෑටුවා.

බ්ලොගීගේ ආසාව

2009-03-30T12:52:00.001+05:30

ඊයේ(ඔපිසියේ නිවාඩු) සුපුරුදු විදියටම පාන්දර 9.30 ඇහැරගත්ත බ්ලොගී පුංචි හදලා තිබුනු කොළ කැඳ මුට්ටියෙන් ජුන්ඩක් විතර කැඳ කෝප්පේ පිරෙන්න දාගෙන බිව්වා. ඊට පස්සේ සතියක් තිස්සේ බෝම මාන්සියෙන් හදා ගත්ත රෙදි කන්ද අරං ටැංකිය ගාවට ගිහින් රෙදි ටිකත් සෝදා ගෙන නා ගත්තා. හප්පා පළාතම සුවඳයි මං නෑවහම. ආසාවේ බෑ. "ඔන්න ලබන සතියෙත් මං තමයි ඉස්සෙල්ලාම නාන්නේ..?" නංගිත් එක්ක කොක්කක් දාගත්තේ නැත්නම් මට නිකං කහනවා කහනවා වගේ.

දවල්ටත් කෑවට පස්සේ අර ගෙදර ඉන්ඩ බැරි ලෙඩේ හින්දා මං කිට මරලා ටවුම පැත්තට යන්න බස් නැග්ගා.

ඉරිදට අපේ බොසුත් නිවාඩු හන්දා එදාට ඔපිසිය අපේ රාජ්ජෙ වගේ. ඉතිං නොගිහින් කෝමද? " ආ නැංගි!, මොකද මේ අවේලාවේ බදුලු යන්නේ?" ඒ අපේ කොන්දා අයියා. ඕන්නැති මගුලක් නෑ එයාටත්. "නෝටියා! ඔයාටත් ඕන්නැති මගුලක් නෑ". කියලා මට කියන්නත් හිතුනා ඉතිං. ඒත් හදිස්සියකදී බස් එකේ බෙල් එක ගහ ගන්නේ එයාට කියලානේ. මනුස්සයා තරහ කර ගන්න බැරි හන්දාම මං කට කොනකින් හිනාවක් දැම්මා.

ඔපිසියට ගිහින් බැලින්නං එක එකා වැටිච්චි වැටිච්චි තැන්වල. හනේ ඉතිං.

උඩ තට්ටුවට ගිහින් විපරම් කරලා බලද්දි අපේ පැංචි ළමා ළපටි ටිකකට කඩු හරඹ කියා දෙනවා. "ස් ස්". මාත් බොහොම විනීතව පැංචිට ඇමතුවා. "හා......යා දැන්ද ආවේ?" පැංච්ත් ඊට හපන්. කිංකිණි පරාදයි.

ඉතින් හරි හදිස්සියේ බ්ලොගී පැංචිව ගිහින් හමු උනේ ගිය අවුරුද්දේ ඉදන් බ්ලොගීගේ හිතේ තිබුන අදහසක් ක්‍රියාත්මක කරගන්න උපදෙසක් ගන්න.හැබැයි ඒ ගැන කියන්න නම් දැන් වෙලා නැහැ. බඩේ පනුවෝ පිනුං ගහන හන්දා.

මතු සම්බන්ධා.........යි.

අපේ නගා සහ බියුටි කචල්

2009-03-11T16:55:00.000+05:30

අපේ අම්මාගේ උපදෙස් පරිදි නංගී දැනට මාස දෙකක විතර ඉදලා රූපලාවන්‍ය පන්තියකට යනවා සතියේ දවස් වල උදේ හවා.එදිනෙදා අළුතින් ඉගෙන ගන්න හැමදේම ගෙදර ඇවිත් ප්‍රායෝගිකව කරලා බලන එක නංගීගේ පුරුද්දක්. මුල්ම දවස් වල තිබුනේ කොණ්ඩා මෝස්තර දැමීම. කෝබ්‍රා , ඉන්දියන් බන්, රෝප්,ෆිෂ් ටේල් , ෆ්රෙන්ච් ප්ලේට් හෙවත් නයා, ඉන්දියාවේ බනිස්, ලණු, මාළු නැට්ට, ප්‍රංශ දීසි ඇතුළු තවත් නම නොදත් අනේක විධි කොණ්ඩා මෝස්තර රැසක අත් හදා බැලීම් වලට මගේ ඔළුව බිලි දෙන්න මට සිද්ද උනා.

ගිය සතියේ පාඩම උනේ ත්‍රෙඩින් හෙවත් නූල් කෑල්ලක ආධාරයෙන් අත්, කකුල් , ඇස් බැමි වල රෝම ඉගිල්ලීම. ඉතිං එදා රෑත් නංගි සුපුරැදු විදිහටම එයාගේ අඩුම කුඩුම ආම්පන්න ටිකත් එක්ක T.V බලන් හිටපු මට ළං වෙලා වාඩි උනා. මේ වෙද්දි නංගී එන්නේ මොකාටද කියලා මම දැනං හිටියේ නැහැ. හැබැයි එයා වෙනදා වගේ එයාගේ පනා කොණ්ඩ කටු සෙට් එක නම් ගෙනාවේ නැති බව නම් මට මීටර් උනා. ඒත් දෙවියනේ කව්ද හිතුවේ නංගි මට මේ වගේ ජඩ වැඩක් කරයි කියලා.‍

ඔන්න හොදම හරිය. නංගි බොහොම ආදරෙන් මගේ අත අරගෙන එයාගේ උකුල උඩින් තියා ගත්තේ මට කොමල හිනාවක් පාන ගමන්. මම හිතුවේ නම් අද පාඩම මසාජ් වෙන්න ඇතිය කියලා. කව්ද අකමැති මහන්සි වෙලා ගිය ගමන් අත පය ටිකක් මසාජ් කරගන්න. හැබැයි එවෙලේ මම දැනං හිටිය නම් නංගිගේ එදා පාඩම මොකද්ද කියලා මම කීයටවත් මගේ අත නම් දෙන්නේ නැහැ. නංගි නූල් කෑල්ලක් වගේ දෙයකුත් අතේ පටලවගන්නවනම් ඇස් කොනෙං වගේ මම දැක්කා.එක පාරම නංගි අර නූල් කෑල්ල මගේ අත දිගේ අඔරවගෙන ගියා. හපොයි දෙවියනේ ඒ වගේ දෙයක් නම් මගේ හතුරෙකුට වත් හීනෙකින් වත් සිද්ද වෙන්න එපා. අර නූල් කෑල්ල ගෑවිලා ගිය තැන ගිනි ගන්නවා වගෙත්, කන් දෙකෙන් දුම් පිටවෙනවා වගෙත්, ඔළුව වටේ තරු කැරකෙනවාත් මට දැනුනා. එවෙලෙ නම් මට හිතුනේ මම මේ විඳින්නේ අපායේ දැඩි දඬුවම් වලින් එකක්ය කියලා. අතේ තිබුන T.V Remote එකෙන් නංගි ගුටි නොකා බේරුනේ ඇස් වල කඳුළු පිරිලා ටික වෙලාවක් යන කල් මට වටපිටාව නොපෙනුන නිසා. හොර පූසි වගේ මේකා හදලා තියෙන්නේ මගේ අතේ පෙනෙන නොපෙනෙන ගානට තියෙන මයිල් ගස් ටික ගලවලා දාන්න. තව ඩිංගෙං මාත් ඔය විද්‍යාඥයන්ගේ අත්හදා බැලීම් වලට අහු වෙන චිම්පන්සියෙක් ගානට වැටෙනවා.

ඇයි වදේ අර යස අගේට මුළු ඇඟ පුරාම ලොම් තියෙන පූසෙකුයි බලු තඩියො දෙන්නෙකුයි ගෙදර ඉද්දි මාවම අල්ලගත්තනේ ඔය වැඩේට. ඒ උනත් ඔය දුකම විඳගෙන මුළු ඇඟම ත්‍රෙඩින් කරගෙන ලස්සන වෙන්න හදන අයත් ඉන්නවනේ. ඉදලා හිටලා ඇහි බැමක් එහෙම ෂේප් කර ගත්තට නම් කමක් නැහැ. හැබැයි ඉතිං ඔය කෙරුවාවෙන් ලස්සන වෙනවා නම් මට ලස්සන වෙන්න ඕනම නැහැ.

නංගී නාහෙන් අඬ අඬා එයාගේ අඩුම කුඩුම ටික ඔතාගෙන අපේ පුංචිව හොයා ගෙන යනවා මම දැක්කා. මම හරි කමක් නෑ, පුංචිගෙන් නම් හැඳි මිටෙන් පාරක් ෂුවර්. යසයි මට කරපු දේට. හිහ්.....!

Home Alone

2009-02-05T10:06:00.001+05:30

30 වෙනිදා -අද ගෙදර ඉන්නේ මායි නංගියි විතරයි.ආච්චියි පුංචයි දියතලාවෙ ගියා දානෙකට සහභාගි වෙන්න.හපොයි වැඩ ඇරිලා ගිහින් උයන්නවා කියන්නෙ මරණවා වගේ වැඩක්.මම තේ එක හදලා බත් එක ලිපේ තියන අතරේ නංගි පොල් සම්බෝලයක් හදලා පපබම් බැද්දා.ඔය තියෙන්නෙ රජ බොජුනක්.අපි දෙන්නට බත් මුට්ටියටම වග කියන්න ඒ හැටි වෙලාවක් ගියේ නෑ.

31 වෙනිදා -අදත් Home Alone තමා. උයන්න කම්මැලි හන්දා උළුදු ‍‍වඩේ ගත්තා.Bus stand එක ගාව රොෂාන් අයියගේ ව‍ඩේ කරත්තෙන් තමයි අපි වඩේ ගන්නේ.ඒ උළුදු ‍‍වඩේ උනාට අපි කියන්නේ ආතල් වඩේ කියලා.මොකද සාම්ප්‍රදායී උළුදු ‍‍වඩේ වෙනුවට මේ වඩේ එක දෙකට පලලා මැදට ළූණුයි, සම්බලයකුයි දානවා. මාරම රසයි. ගෙදර ගිහින් වඩේ එකට තේ එකක් හදා ගත්තම රෑ කෑම ෂේප්. බලන්න කොච්චර සිම්පල් ප්ලෑන් එකක්ද කියලා.

01 වෙනිදා -අද මගේ day off එක. එදාටත් ගෙදර ඉන්න බැරි පොඩි ලෙඩක් තියෙන නිසා උදේම office යන්න පිටත් උනා.යන පාරේ තියෙන st.Marks church එකට අයිති building එකේ කවදාවත් ඉවර වෙන්නැති පොත් ප්‍රදර්ශනයක් තියෙනවා.ඒ නිසා ඒකට පොත් කඩේ කිව්වත් වැරදි නෑ.ගොඩ කාලෙකින් පොතක් කියෙව්වෙ නැති එන්දා මම පොත් කඩේට ගොඩ උනා. මල් පොත් ගොඩක් අතරින් හොඳ පොතන් හොයනවා කියන්නේ පිදුරැ ගොඩකින් ඉඳිකට්ටක් හොයනවා වගේ වැඩක්. දැක්ක ගමන් හිත ගියා ආරාමේ සීනු හඬට. අරන් ආවා.

02 වෙනිදා -හැමදාම ක‍ඩෙන් කාලා අතේ තියෙන තුට්ටු දෙකට තට්ටු කර ගන්න බැරි හන්දා අද උදේම නැඟිටලා ඉව්වා. හනේ...! මේ පුංචිලා කවදා එයිද දන්නෑ.

03 වෙනිදා -DICS එකේ පිරිමි ළමයි ටික අපේ staff එකේ ‍කට්ටියත් එක්ක හෙට Horton Plains යන්න සෙට් වෙලා. අපේ staff එකේ ගෑණු පරාණ හිඟ තාවය නිසා මට යන්න වෙන්නේ නෑ. මට නම් ඉරිසියාවේ බෑ.අනේ අපොයි මොකට කෙල්ලෙක් වෙලා ඉපදුනාද කියලා හිතෙනවා.Hero Honda Scooter ad එකේදි ප්‍රියංකා චෝප්රා අක්කා කියපු දේ මතක් වෙන‍වා මේ වෙලාවට. Why should boys have all the fun?????.

04 වෙනිදා -නිවාඩු දවස උපරිමයෙන් සමරන්න ඕන නිසා උපරිමයෙන් නිදා ගත්තා. නැගිටිද්දි පාන්දර 9.30යි.
ෂික් විතරක්! ගෑණු ළමයි හැදෙන ලස්සන. මම මටම බැන ගත්තා.ගොඩ ගැහිලා තියෙන ඇඳුම් ටික දැක්කම අයෙත් නිදා ගන්න හිතෙනවා.අවුරුද්දකට විනර පස්සේ මගේ ඔලුවට තෙල් ටිකක් වැටුනේ අද. කාලයත් එක්ක රේස් දුවද්දි අපිට අපිවත් අමතක වෙන එකත් පුදුමයක් නෙමෙයි.

කොරියාවට සිංහල

2009-01-23T13:02:00.000+05:30

ඊයේ සුපුරුදු විදිහට ගෙදර ඇවිල්ලා මූණ කට සෝදා ගෙන නංගි හදලා දුන්න තේ එකත් අරං රෑප පෙට්ටිය ඉස්සරහින් වාඩි උනා.අපේ ගෙදර තියෙන්නෙ අර යෝදයා බත් කන පිඟාන වගේ ලොකු ඇන්ටනාවක්. මුලදි ඒකට ලංකාවෙ නාලිකා කීපයකුත් අහු උනා.හැබැයි දැන් ඒ මොකුත් නෑ. තේරෙන බාසාවේ එකකට දෙමළ නාලිකා කීපයකුත් නොතේරෙන බාසාවේ අපබ්‍රන්ස නාලිකා මහ ගොඩකුත් එක්ක කොරියාවෙ චැනල් එකකුත් අපිට දෙන්න අපේ ඇන්ටනාව සමත් වෙලා තියෙනවා.

ඉතිං ඔය කියන කොරියන් චැනල් එකේ රෑ 7.30ට යනවා ලස්සන drama එකක්.කොරියන් බාසාව නොතේරුනාට English Subtitles යන නිසා තේරුම් ගන්න එච්චරම අමාරු නැහැ.යන්තම් නිදි මතකුත් එන නිසා මං පුටු ඔළුව හේත්තු කරගෙන බාගෙට ඇස් පියාන කතාව දිහා බලං හිටියා. ඒක ටිකක් විතර සාම්ප්‍රදායි කතාවක්. දැන් කතාවෙ බොහොම ලස්සන හරියක්. දිග කිමෝනාවක් වගේ ඇඳුමක් ඇඳගත්ත ලස්සන කුමාරිකාවකුයි රැවුල දිගට වවලා කොණ්ඩෙ බැඳපු කුමාරයෙකුයි මේසයක් දෙපැත්තට වෙලා කතා කර කර ඉන්නවා.

"චැං චුං චැචොයි, ෂැං ෂුං ෂුපුස්" මට නොතේරෙන කොරියන් බාසාවෙන්. මේ අතර කුමාරිකාව මොනා හරි කියන්න කට ඇරියා. "අ ආ ඇ ඈ " , හෑ.............හ්..!මම දකින්නෙ හීනයක්ද? හොදට කොරියා කතා කර කර හිටපු කුමාරිකාවට මෙන්න සිංහල හෝඩිය කියවනවා . ඒ පාර කුමාරයා කතා කරන්න කට ඇරියා. " ඉ ඊ එ ඒ". හ......නී, මට පිස්සු හැදී ගෙන එනවද?. ඇයි බොලේ කොරියාවෙ අය සිංහල දන්නෙ කොහොමද? මේක වෙන්න පුළුවන් දෙයක්ද? මම උඩ ගිය පාර ඇස්බස්ටෝස් වහලේ වැදිලා ආයෙ පුටුවටම වැටුනා.පියවි සිහිය ඇවිත් වට පිට බලනකොට තමයි වැඩේ තේරැනේ.

පුංචිගේ බබාව පළවෙනි වසරට දැම්මේ මේ මාසේ . මේ එයාගේ පාඩම් කරන වෙලාව.පොර මම හිටපු පුටුවට පිටි පස්සේ තියෙන මේසෙ උඩට නැගලා හෝඩිය පාඩම් කරනවා. හපොයි! දැන් මුළු ගමම දන්නවා පුංචිගේ බබාට හෝඩිය පුළුයන්ය කියලා.ගම විතරක් නම් මදැයි කොරියාවත් ඒක දන්නවා. මමත් බලන් හිටියා දැන් ඉවරවෙයි, දැන් ඉවරවෙයි කියලා. මොන? මේ හෝඩිය කියවීම නම් අද ඉවර වෙන පාටක් නැති හැඩයි.පාඩම් කරන එකාට එපා කියන්නැයි. මමත් ඉතිං සිංහල හඬ කවන ලද කොරියන් drama එක ඉතා දුකසේ බලලා ඉවර කරා.බලමුකො පුතෝ, අපිත් ඉස්කෝලෙ යන්න ගත්ත අළුත ඔහොම තමා. පහු පහු වෙනකොට නොවැ රඟේ තේරෙන්නෙ.

ඉතිං ඔන්න ඔහොමයි, අපේ බබා කොරියාවට සිංහල හෝඩිය කියා දීමේ ගෞරවය හිමි කර ගත්තේ.....!

Busy බ්ලොගී

2009-01-19T13:03:00.001+05:30

හප්පේ.....! බ්ලොග් එකක් පටන් ගන්නවා තරම් ලේසි නෑ අප්පා ඒකට ලියන්න ගියාම. සිරාවටම මට වෙලා නෑ, ඒත් ඉතිං මට කියලා මහා ලොකු වැඩකුත් නෑ. අර කතාවකුත් තියෙන්නෙ "බව්වට ඇති වැඩකුත් නෑ හිමින් ගමනකුත් නෑ" කියලා. 12 වෙනිදා පටන් ගත්තා IPICT Class එක. උදේ 7.30 ඉදලා හවස 3.30 වෙනකල්ම Class එකේ ඉන්නෙ.
ඒ අතරම මගේ Class ටිකත් කරනවා. මාර්තු වෙනකල්ම ඔය සෙතේ තමයි.ගොඩක් වෙලාවලට මායි නදීශක්කයි බයිලා ගහන එක තමයි කරන්නෙ.
තාම බ්ලොගීගේ දිනපොත ස්ථාවරයකට ආවෙ නෑ.කාලෙකින් ෆලූඩා පාටියක් තිබුනෙත් නෑ.මොනා කරන්නත් අතේ සල්ලි තියෙන්න එපැයි.පඩි 25,එතකල් ඉවසන්න ඕන මොකටත්.

බ්ලොගීගේ පළමු සටහන

2009-01-09T17:13:00.001+05:30

හා...........යි! හැ‍මෝටම කිරිපිටි, පොල් තෙල් , පෙට්‍රෝල් ඉතිරෙන පඩි වැඩි වෙන සුභ නව වසරක් වේවා. මගේ දෙවනි බ්ලොග් එක. නිකං දෙනවා කියලා මෙච්චර බ්ලොග් ලියන එකත් හොඳ නෑ තමයි. ඒත් ඉතිං කොම්පැණියෙන් වෙනදට නිකං දෙන ඩයරිය මේ පාර එන්නැති හැඩයි. ඒ හිංදා ඩයරිය වෙනුවට බ්ලොග් එකක්ම ලියමුයි කියලා හිතුනා.

පළවෙනිදා ගෙවිචිච හැටි ගැන ඕනවාටත් වඩා සිතුවිලි නිම්නයේ කියලා තියෙන නිසා ඒ ගැන වැඩි දුර කියන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ නෑ.දෙවනිදාත් වැඩි විශේෂයක් නෑ.

තුන් වෙනිදා - වැඩ ඇරිලා ගෙදර යද්දි 7යි.නංගි ජම්බු කූඩයක් ලං කර‍ගෙන වැඩේ දෙනවා.අත හෝදන්නෙ නැතුව කෑම කන්න හොඳ නෑ කියලා දොස්තර මාමාලා කියලා තියෙන නිසා,මම නාලා කරලා ජම්බු කන්න ‍සෙට් උනා. හැ......හ්.කූඩෙ යටටම වෙන්න ජම්බු ගෙඩි දෙකක් විතර මං දිහා කින්ඩියට වාගේ බලං ඉන්නවා.නංගි ඉන්න විදිහ දැක්කම මට හිතා ගන්න පුළුවන්,අර යස අගේට තිබ්බ ජම්බු ටිකට මොකද උනේ කියලා.මාත් අතහැරියේ නෑ.රෑ කියලා බලන්නැතුව ජම්බු ගහට ටෝච් එක ගහගෙන ජම්බු කැඩුවා.ලුණුද, මිරිස්ද ,ගම්මිරිස්ද ‍මෙකී නොකී ඔක්කොම ජාති එක්ක පැයක් ඇතුළත ජම්බු කූඩෙ ඉවර කරන්න මටත් බැරි උනේ නෑ."හහ්.... නංගි මං ඔයාගේ අක්කා, හරිද?" ඔන්න ඔහොම නංගිටත් සද්දයක් දාලා මං කුස්සිය පැත්තට ගෑටුවා.රෑ කෑම කන්නත් එපැයි.

හතරවෙනිදා - එදා මං හිටියේ ඌව වෙල්ලස්ස කැම්පස් එකේ Class එකේ.ටික වෙලාවක් යද්දි මට නිකං තේරැනා බඩ ඇතුළේ සුනාමියක් වගේ පෙරළියක්.රෑ කාපු ජම්බු ටිකේ ර‍ඟේ තමයි.සර් බරටම උගන්නනවා. අවසර ගන්න ගියොත් වැඩේ චාටර් වෙන හින්දා හොරෙන්ම Lab එකෙන් එළියට ආවා.

පහ /හය - දවස් දෙකේම හවස බස් එක පරක්කු උනා.ගෙදර යනකොට රෑ 8ත් පහුවෙලා.අනේ මංදා මගේ ද‍වසේ බාගයක්ම පාරටම ඉවරයි.ණය වෙලා හරි ස්කූටර් කට්ටක් ගන්න හිතෙන්නෙ ඔය වෙලාවට තමයි.නදීෂා අක්කා ගානේ අද අපිට ෆලූඩා.නිකං හම්බෙන‍වානම් මොනා උනත් මොකද.

ඊයේ - පෙරේදා හ‍‍වස වැහැපු හන්දා මගේ sweater එක අරං ආවා.මොන වැස්සක්ද උදේ ඉදං පට්‍ට අව්ව.හ‍‍වස යනකොටත් අව්ව.ඉහි..ඉහි මට මයි වෙන්නෙ.